συλλαλητήριο

Το συλλαλητήριο που έκανε ορατή «την απουσία της παρουσίας..»

Η μετάφραση για το «τι έγινε» στο συλλαλητήριο της Αθήνας για την Μακεδονία άρχισε πριν καν την ολοκλήρωσή του. Και ασφαλώς – όπως πάντα σε ανάλογες περιπτώσεις - η αποκωδικοποίηση του μηνύματος που στάλθηκε είναι διαφορετική. Αυτή εξαρτάται από τους κώδικες και τα φίλτρα που η κάθε «πλευρά» ευαρεστείται να χρησιμοποιεί.

Στο συγκεκριμένο βέβαια θέμα υπάρχει μια «μικρή διαφορά» σε σχέση με άλλα και η οποία  θα έπρεπε να το «απαλλάσσει» από διαφορετικές μεταφράσεις που οι επί μέρους κομματικές λογικές του προσδίδουν. Και αυτή σχετίζεται με τον χαρακτηρισμό του σαν Εθνικό που αυτόματα σημαίνει το επιβεβλημένο της αντιμετώπισής του με μια ενιαία πολιτική από τα περισσότερα αν όχι όλα τα κόμματα.

Φαίνεται όμως ότι σε αυτόν τον τόπο ελάχιστα έχουμε διδαχτεί από τις συνέπειες του διχασμού παρά το ότι έχουμε σαν λαός υποφέρει πολλά από αυτόν.

Πόσο ανεύθυνοι πρέπει να είμαστε ώστε να υπολογίζουμε οι μεν τον κόσμο που συγκεντρώθηκε στις 150.000 και οι δε στο 1.500.000! Γίνεται κάποιοι να υποστηρίζουν ότι συνεχίζουν το «έργο» τους μια και δεν «διέκριναν» κάτι που θα έπρεπε να τους βάλει σε σκέψεις; Και οι απέναντι να λένε τι; Ακούσατε εσείς κάτι συγκεκριμένο; Πως μπορούμε να μεταφράζουμε με διαμετρικά αντίθετο τρόπο το λόγο μιας προσωπικότητας του βεληνεκούς του Μίκη Θεοδωράκη. Είναι δυνατόν η Ρωμιοσύνη του Γιάννη Ρίτσου να «αγγίζει» τις αισθήσεις μας τόσο διαφορετικά;

Λίγη αίσθηση της ευθύνης μας είναι τόσο πολύ δύσκολο να υπάρξει; Δεν καταλαβαίνουμε ότι «έτσι» δεν πάμε πουθενά! Με αυτές τις διχαστικές λογικές η Ελλάδα δεν έχει μέλλον. Η χώρα δυστυχώς δεν αντιλαμβάνεται ότι η πορεία προς τα εμπρός δεν πραγματοποιείται με την «επικαιροποίηση»  των λαθών του χθες (Το όραμά μας για την Ελλάδα μετά το 2018)

Επαναλαμβανόμαστε με τρόπο εκνευριστικό μια και αποδεικνύουμε για μια ακόμα φορά ότι μας διακρίνει η παντελής έλλειψη ομαδικότητας. Συγχρόνως μας διαφεύγει το γεγονός ότι είμαστε σε καθεστώς επιτήρησης ή παρακολούθησης και βγάζοντας προς τα έξω την εικόνα της μεταξύ μας αντιπαλότητας μάλλον(..) δεν μας εξυπηρετεί! Λειτουργούμε με κομματικά κριτήρια σκέψης σε μια χώρα που προσπαθεί να «αναπνεύσει» από την κατάσταση πνιγμού (Η φτωχοποίηση του σήμερα) που την οδήγησε η κοντόφθαλμη λογική του εκάστοτε  κόμματος.

Και το θέμα δεν περιορίζεται στην ύπαρξη ή όχι του συνθετικού «Μακεδονία» στο όνομα της μικρής γειτονικής χώρας. Αυτό, με τον ένα ή άλλο τρόπο εμφάνισης το έχουμε  ήδη αποδεχτεί.

Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι κάποιοι που λαμβάνουν αποφάσεις απουσιάζουν από την πραγματικότητα της  χώρας που κατοικούν και αντιπροσωπεύουν..





0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *