Posts

Φωτογραφίζοντας 400 μίλια στο Αιγαίο.

Αιγαίο! Αυτό το πέλαγος είναι μοναδικό και αυτό το «αποκλειστικά δικό του» φαίνεται παντού. Στα νησιά του, στους χρώματά του ακόμα και στον κυματισμό του! Ο ποιητής του Αιγαίου (Οδυσσέας Ελύτης) το ήξερε πολύ καλά!

Στα μακρινά ταξίδια δεν διαπραγματεύεσαι την ώρα που θα ξεκινήσεις. Επιβάλλεται να προλάβεις εκείνες τις πρώτες στιγμές που ο ήλιος αποφασίζει να φωτίσει τη νέα μέρα. Ο απόπλους ήταν από το Πόρτο Ράφτη.

Κάποιο "πολύ" πρωινό στο Πόρτο Ράφτη - photo Christos Konstantinidis

 

Πρώτος σταθμός στoν Οτζιά της Τζιάς. Ένας πανέμορφος κόλπος που αποφάσισε να βλέπει στα μάτια το Βοριά και θέλεις την τύχη με το μέρος σου για να τον πετύχεις με διαφορετικό άνεμο για να τον απολαύσεις. Και ως συνήθως (στην θάλασσα) την είχα!

Τζιά, Οτζιάς - photo Manolis Anastopoulos

 

Ο Captian Μανώλης αποφάσισε το κατέβασμα προς τις Νότιες Κυκλάδες να γίνει από την ανατολική πλευρά της Τζίας, Κύθνου, Σερίφου. Έτσι για να πάρεις και μια μακρινή γεύση της Σύρου μια και δεν προλάβαινες να πας και εκεί. Η αλήθεια βέβαια είναι άλλη. Το επέτρεπε ο καιρός!

Captain Μανώλης - Φωτογραφία "αγνώστου"..

Λίγο μετά τη Σερφοπούλα ήταν η ώρα για ένα τσιγάρο. Άγκυρα λοιπόν καφεδάκι, τσιγαράκι και η ώρα για να δεις κάτι που δεν ήξερες ότι υπάρχει! Ένα (υποθέτω) ψάρι απογειώνεται κάθετα από τη θάλασσα και πετώντας διαγράφει ένα κύκλο ακτίνας περίπου 5 μέτρων για να προσγειωθεί  επίσης κάθετα! Το έψαξα πολύ. Δεν βρήκα τίποτα σχετικό!

Συνεχίζοντας την ίδια ρότα μετά τη Σερφοπούλα βρίσκεσαι στη δυτική ακτή της Σίφνου. Ασφαλώς θα πιάσεις το Βαθύ με το εκπληκτικό χαρακτηριστικό του να «κινδυνεύει» μόνο από δυτικό άνεμο. Κάτι όχι και πολύ συνηθισμένο στο Αιγαίο. Αυτό σημαίνει ότι πρόκειται για λίμνη!

Σίφνος, Βαθύ - photo Christos Konstantinidis

Βέβαια και αρκετές ώρες μετά χρειάζεται και ένα πλυσιματάκι..και ποιος άλλος θα το κάνει;;

Σίφνος, Βαθύ εν ώρα εργασίας - Φωτογραφία αγνώστου.

Εκεί έκανες και την πρώτη διανυκτέρευση. Έπρεπε (χωρίς το φουσκωτό) να ανηφορίσεις προς την Απολλωνία για να περπατήσεις τα σοκάκια της και (βέβαια) να φας λουκουμάδες απαραίτητα με τη συνοδεία παγωτού εκεί που η πινακίδα γράφει «Οι τρεις ξανθοί άγγελοι».

Αδιανόητο να μην πας και στο Κάστρο γιατί θα «χάσουν» τα μάτια σου τις παρακάτω εικόνες!

Σίφνος, Κάστρο, εκκλησία Επτά Μάρτυρες - photo Christos Konstantinidis

 

Next destination Aντίπαρος! Την «πιάνεις» από τη νότια πλευρά της για να «πάρεις μάτι» και το Δεσποτικό και ανεβαίνεις.

Αντίπαρος - photo Manolis Anastopoulos

 

Επιστρέφοντας στη Σίφνο από τη βόρεια Αντίπαρο περνάς από τις  Πόρτες. Απίθανο το θέαμα αλλά θλιβερή η ανάμνηση ότι εκεί έχασαν τη ζωή τους 81 άτομα τον Σεπτέμβριο του 2000.

Πάρος, Πόρτες - photo Manolis Anastopoulos

 

Επόμενη μέρα και το ταξίδεμα συνεχίζεται. Προορισμός η Μήλος! Οι περισσότεροι ξέρουμε καλά τι σημαίνει Κλέφτικο! Εδώ απαιτείται η δεύτερη ημέρα ύπνου.

Μήλος, Κλέφτικο - photo Manolis Anastopoulos

 

Αν και ο επόμενος προορισμός ήταν η Φολέγανδρος ένα μικρό deviation της πορείας σου ήταν απαραίτητο γατί το μεγαλύτερο ακατοίκητο νησί του Αιγαίου λέγεται Πολύαιγος! Η θάλασσα εκεί αποκτά ένα χρώμα που μάλλον δεν το έχεις ξαναδεί. Φαίνεται το ήξερε καλά η μεσογειακή φώκια Μονάχους-Μονάχους όταν αποφάσισε να την κάνει «σπίτι» της!

Πολύαιγος - photo Manolis Anastopoulos

 

Πολύαιγος 2 - photo Manolis Anastopoulos

 

Φύγαμε για Φολέγανδρο. Το πιο «σπάνιο» πράγμα στο Καραβοστάσι είναι να βρεις θέση να δέσεις. Εκτός βέβαια αν είσαι τυχερός - όσο εγώ!

Φολέγανδρος, Καραβοστάσι - photo Manolis Anastopoulos

 

Ανεβαίνεις τώρα προς τη χώρα του νησιού γιατί πρώτον είναι μαγική και δεύτερον τα μάτια σου «απαιτούν»  να τους προσφέρεις την απεραντοσύνη του Αιγαίου! Καληνύχτα, εδώ κάνουμε την Τρίτη διανυκτέρευση!

Φολέγανδρος, Χώρα - photo Manolis Anastopoulos

 

Είναι έξι ώρα το πρωί όταν ξεκινάς το ταξίδι της επιστροφής και αυτή είναι συνήθως δυσάρεστη όχι μόνο για τα συναισθήματά σου αλλά και γιατί το ανέβασμα Φολένδρος – Σίφνος συνήθως βγάζει τα μποφοράκια του.

Φτάνοντας Σίφνο αποφασίζεις (γιατί είσαι ο Captain) το ανέβασμα να γίνει από την δυτική πλευρά των νησιών. Βέβαια «απώτερος λόγος» είναι ότι περνώντας την Κύθνο στο νότιο κάβο της Τζιάς πρέπει να κάνεις στάση σε ένα από τους πολλούς υπέροχους φάρους της χώρας μας. Και αυτόν τον έχεις βαπτίσει «Ο Φάρος του Μανώλη». Ο λόγος είναι ότι πάντα θα σταματήσεις για να τον χαζέψεις..

Τζιά, Φάρος - photo Manolis Anastopoulos

 

Έφτασες εκεί από όπου ξεκίνησες και αυτό είναι το Πόρτο Ράφτη. Όμως το σκάφος σου έφερε παρέα πολλά κιλά από αλάτι..και κάποια από αυτά πρέπει να φύγουν τώρα..

Τέλος ταξιδιού..

 

Τα ταξιδέματά σου έγραψαν άλλα 400 μίλια ανεπανάληπτης ενεργοποίησης των συναισθημάτων σου! Και ήταν και αυτή τη φορά στο μοναδικό Αιγαίο πέλαγος!

Αυτό αποκλείεται…

Και κάποια στιγμή έχοντας προηγούμενα «μαζέψει» δεκάδες εικόνες ζωής, αισθάνεσαι ο δυνατός της παρέας μια και τα χιλιόμετρα των εμπειριών σου σε κάνουν να μπορείς να ελέγχεις καταστάσεις. Επιτρέπεις λοιπόν στη σκέψη σου να χρησιμοποιεί τη λέξη αποκλείεται για τα μελλούμενα!. Σαν δυνατός που είσαι έχεις το πάνω χέρι σε «νέες εικόνες» που είτε εμφανίζονται απρόσκλητες είτε η συμπεριφορά σου προκαλεί τον ερχομό τους!

Πιστεύεις ότι το «μέστωμα» του μυαλού που προκλήθηκε από τα ταξίδια της ζωής σου το κατέστησε ανίκητο στην όποια «επίθεση» θα μπορούσε να δεχτεί η λογική του!

Ορίζεις λοιπόν το τι θέλεις. Αποφασίζεις τους τρόπους που θα βιώνεις τα θέλω σου. Ελέγχεις την όποια «δύναμη» εμφανιστεί να διεκδικεί κάτι διαφορετικό. Βαδίζεις καμαρωτός και λυγερός στα επόμενα μονοπάτια της ζωής σου με τον τρόπο που εσύ αποφάσισες διατυμπανίζοντας προς όλους (αλλά κυρίως προς εσένα) ότι αποκλείεται να αποδεχτείς αλλαγή δρομολογίου!

αποκλείεται

Αποκλείεται. Μια άγνωστη λέξη. Photo by Tyler Milligan on Unsplash

Έχεις βέβαια ξεχάσει την ανθρώπινη υπόστασή σου. Σου διαφεύγει το γεγονός ότι ακόμα (ευτυχώς) δεν λειτουργείς «προγραμματισμένα». Εξακολουθούν να βρίσκονται στο μέσα σου στοιχεία που αρνούνται να υιοθετήσουν την τυφλή υπακοή σε αποφάσεις του χθες. Το άγνωστο αύριο μπορεί να σου εξαφανίσει τη «λογική» του πριν χωρίς καν να μπει στον κόπο να σε ρωτήσει ή να σου εξηγήσει.

Και αν αυτό συμβεί, κατάματα πια με τον εισβολέα, τον αμφισβητία της χθεσινής κανονικότητάς σου, εμφανίζεται η δισταχτικότητα να αποδεχτείς την αδυναμία σου να ελέγχεις το αύριο και ταυτόχρονα ο φόβος διαχείρισης της ομορφιάς που βρίσκεται στην ανατρεπτική εισβολή!

Είναι η ώρα που εμφανίζονται τα λόγια του Κωνσταντίνου Καβάφη για να σου πουν:

«Αυτά που δεν λες, αυτά που δεν ζεις, αυτά που δεν θες να παραδεχθείς ούτε στον εαυτό σου, τα απωθημένα και τα καταπιεσμένα σου ένστικτα είναι αυτά που θα έρθουν μια μέρα και θα σε εκδικηθούν, θα σε πνίξουν. Μην καταπιέζεις τον εαυτό σου, μην δημιουργείς αδιέξοδα εκεί που δεν υπάρχουν. Ζήσε».





13 ταξίδια

Απόσπασμα από τα « 13 ταξίδια»

Το ξεκίνημα

Γεννημένος - κατά ένα περίεργο τρόπο - κάπου μεταξύ Χίου και Ιταλίας, μεταφέρεις  μέσα σου τουλάχιστον δύο επιρροές. Την πρώτη στην προσφέρει η νησιώτικη – θαλασσινή αύρα και τη δεύτερη η χώρα της φινέτσας και του έρωτα.

Έμαθες να λατρεύεις το γαλαζοπράσινο του Αιγαίου, να ταξιδεύεις με μανία στα νησιά του, να αγκαλιάζεις κύματα, να τα αντιμετωπίζεις, να χαζεύεις τους φάρους που σε καλωσορίζουν σε ένα ακόμα κομμάτι γης μέσα στο απέραντη θάλασσα και να ονομάζεις τον εαυτό σου θαλασσοπόρο!

Χίος, Ελλάδα

Chios island, Greece

Το άλλο σου κομμάτι, σου έμαθε την αίσθηση του ωραίου, του στυλ, του θαυμασμού της ομορφιάς και την «ανάγκη» της παρουσίας της στη ζωή σου.

Roma, Italia

Ταξιδεύοντας

Με αυτές τις «καταβολές» ξεκίνησες το ταξίδι σου! Ήταν στη φύση σου ή στο πεπρωμένο σου να κουβαλάς τα προηγούμενα μαζί σου. Δεν μπορούσες να τους γυρίσεις την πλάτη ή να τα αλλάξεις. Μόνο να τα βελτιώσεις!

Ταξιδεύοντας μέσα στα χρόνια βίωσες πολλές καταστάσεις. Σπούδασες, δούλεψες, γνώρισες, απογοητεύτηκες, ενθουσιάστηκες, έκανες λάθη, κάποια τα επανέλαβες άλλα τα διόρθωσες, έμαθες, παντρεύτηκες, έκανες παιδιά, χώρισες, αγάπησες και σε αγάπησαν, ερωτεύτηκες και σε ερωτεύτηκαν, πλήγωσες αλλά και σε πλήγωσαν, κάποια στιγμή ο θάνατος σου «έκλεισε το μάτι» αλλά του φέρθηκες «ζόρικα» και δεν του επέτρεψες να σε νικήσει, επικοινώνησες με πολλά άτομα, δίδαξες και μετέφερες γνώση.

Μια αίσθηση ολοκλήρωσης και αυτοεκτίμησης, δυνατός να ελέγχεις καταστάσεις και συναισθήματα - άρα απόρθητος, και γνώστης του πώς να αντιμετωπίζεις νέα  ταξίδια!

Δεν ξέρω μέσα από αυτή την πορεία ζωής αν άλλαξες – τουλάχιστον θεαματικά. Σίγουρα όμως και παρά το ότι ασφαλώς μεγάλωσες, τα αρχικά «εμφυτεύματα» της διπλής καταγωγής σου αρνήθηκες φανατικά να  τα αποβάλεις. Και «βέβαια» τα συμπεράσματα που έβγαλες μέσα από την «πορεία» σου ήταν κάτι σαν αδιαπραγμάτευτα δεδομένα για σένα.

Όμως τα ταξίδια δεν τελείωσαν και στην Ιταλία λένε mai dire mai..