Posts

Μοναχικές πορείες πτωχευμένων και στο συναισθηματικό τους κόσμο ανθρώπων

Το ανθρώπινο είδος είτε σε ατομικό είτε σε ομαδικό επίπεδο έχει (θεωρητικά) την ικανότητα «μετάφρασης» των καταστάσεων που έχει βιώσει. Αυτή η δυνατότητα εξαγωγής συμπερασμάτων μας επιτρέπει κάνοντας τις κατάλληλες κινήσεις να επαναπροσδιορίζσουμε το στίγμα μας ώστε να συνεχίζουμε την πορεία μας.

Ο μέσος Έλληνας που έζησε την (από κάθε άποψη) ανατρεπτική 10ετία του ’80 απογειώθηκε σε όλα τα επίπεδα (οικονομικό, κοινωνικό και αυτοεκτίμησης) τα επόμενα 15-20 χρόνια για να προσγειωθεί απότομα αλλά και αναγκαστικά (Φτωχοπόιηση του σήμερα) μετά το 2010 σε μια νέα πραγματικότητα.

Στο νέο περιβάλλον που καλείται να βαδίσει έχει να αντιμετωπίσει μια προβληματική οικονομική κατάσταση μιας (στην ουσία) πτωχευμένης χώρας που εμφανίζεται να μην μπορεί να επανέλθει σε προηγούμενα επίπεδα ανάπτυξης.

Ψάχνοντας στο χθες

Στην προσπάθεια λοιπόν να βρούμε το ακριβές σημερινό στίγμα μας αλλά και να μας φανταστούμε στο αύριο θα πρέπει να ανατρέξουμε στο χθες για να εντοπίσουμε και στη συνέχεια να μεταφράσουμε τα λάθη που κάναμε.

Έχουμε αναφέρει σε προηγούμενα άρθρα τα οικονομικά λάθη (Τα μονοπάτια που μας οδήγησαν  στην οικονομική κρίση του 2009) που έγιναν σε αυτόν τον τόπο αλλά και τους λόγους για τους οποίους συνέβησαν. Επομένως μια ακόμα αναφορά μόνο κουραστική θα είναι.

Οι σημερινές σκέψεις «πηγαίνουν» σε μια άλλη καταστροφή που πετύχαμε! Αυτή των ανθρωπίνων σχέσεων.

Η υπερτίμηση του εγώ, αποτέλεσμα της οικονομικής δύναμης των προηγούμενων 10ετιών, «πέρασε» πολύ γρήγορα σε όλους τους τομείς της ζωής μας χωρίς φυσικά να «ξεχάσει» τις σχέσεις μας με τους άλλους.

Παντοδυναμία λοιπόν και εκεί!. Και όταν (στη φαντασία σου) κατέχεις τα σκήπτρα του καλύτερου, ε τότε συμβαίνουν πολλά! Αγνοείς, ξεχνάς, αδιαφορείς, ξε-αγαπάς σύντομα, τσαλακώνεις ανθρώπους, ανανεώνεις τις «παρέες» όποτε θέλεις γιατί έτσι θέλεις, δεν υποχωρείς, θεωρείς το εαυτό σου ανίκητο αλλά και γρήγορα «ανανεώσιμο».. Και βέβαια δεν «προσφέρεις» μόνο εσύ το παραπάνω menu συμπεριφοράς. Είσαι και ο αποδέκτης αντίστοιχων «λογικών».

Ας είμαστε λίγο ειλικρινείς. Αυτό το μοντέλο των τόσο «εύθραυστων» ανθρώπινων σχέσεων δεν ήταν βιώσιμο. Η αποκλειστική συμμετοχή του εγώ χαράσσει ατομικές πορείες όχι συντροφικές ή ομαδικές. Μια αλήθεια που κρύψαμε από τον ίδιο μας τον εαυτό.

Επιστρέφοντας στο σήμερα

..και με ματιές στο αύριο πρέπει να αντιληφθούμε ότι μαζί με την οικονομική ανάκαμψη πρέπει, και ίσως πρώτα, να ανακάμψει και η λογική μας στον τρόπο που συμβιώνουμε γενικά (Ψάχνοντας τη λύση).

Η εποχή του υπέρ εγώ και των «ψεύτικων» σχέσεων τελείωσε. Τη θέση τους πήραν οι μοναχικές πορείες πτωχευμένων και στο συναισθηματικό τους κόσμο ανθρώπων.

Αν αυτή η ατμόσφαιρα μας αρέσει, κανένα πρόβλημα, ειδικά αν μπορούμε να χτυπήσουμε παλαμάκια με το ένα μόνο χέρι..!

Μπορούμε όμως πολλοί;