Posts

Ρομαντικές σκέψεις, πολιτισμένος διάλογος, και ο Κύριος «κάππα»…

Συνήθως μιας απόφασης προϋπάρχει ένας πολιτισμένος διάλογος της σκέψης με το περιβάλλον. Αρχικά συλλαμβάνουμε την ιδέα. Στη συνέχεια την οριοθετούμε, σταθμίζουμε τα δεδομένα, και προσπαθούμε να προβλέψουμε τις εξελίξεις. Τέλος υποβάλλουμε (στον εαυτό μας) προς τελική έγκριση τον προϋπολογισμό του κόστους της και αποφασίζουμε!

Βέβαια το σήμερα - κάποια στιγμή - παραχωρεί τη θέση του στο αύριο, και τότε η λέξη προϋπολογισμός ακούει στο όνομα απολογισμός!

Τότε είναι η ώρα για τα χειροκροτήματα ή τις αποδοκιμασίες. Για το μπράβο ή για τον εντοπισμό του λάθους. Η ώρα των συμπερασμάτων και της εκ των υστέρων κριτικής!

Περιμένοντας

Ανεκπλήρωτες προσδοκίες..

Στις παρακάτω γραμμές  η σκέψη  διάλεξε για συνομιλητή τον Κύριο «κάππα». Έχει πιστεύω ενδιαφέρον η ανταλλαγή των απόψεων τους, αλλά και η κατάληξη αυτού του πολιτισμένου διαλόγου!

Σπίτι (ένα κεραμίδι)

- Το να αποκτήσω ένα δικό μου σπίτι όπως και να το κάνουμε θα μου προσφέρει μια ασφάλεια. Το έλεγαν και οι μεγαλύτεροι «Ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι μας». Και βέβαια δεν θα το φτιάξω μόνος μου..άρα θα προσφέρω δουλειά, θα αγοράσω υλικά, θα βάλω φως, νερό, τηλέφωνο..Ανεξάρτητα αν είναι αυτός ο στόχος μου θα προσφέρω στην οικονομία της χώρας μου. Ναι, αλλά δεν έχω όλα τα χρήματα που χρειάζονται.

- Καταπληκτική η ιδέα σας! Μπορούμε να σας βοηθήσουμε να την υλοποιήσετε. Θα σας προσφέρουμε ένα δάνειο με μεγάλη περίοδο αποπληρωμής και ανταγωνιστικό (!!) επιτόκιο. Έτοιμη η σύμβαση. Υπογράψτε παρακαλώ.

Χρόνια μετά: Τι πράγμα; Έχετε ιδιόκτητο σπίτι; Και που τα βρήκατε τόσα χρήματα; Υποψιάζομαι ότι έχετε κρυφά εισοδήματα. Σας αξίζει λοιπόν μια τιμωρία. Πάρτε ένα ΕΝΦΙΑ (με διάφορες) ονομασίες για να μάθετε!

Αυτοκίνητο (αυτή η νέα τεχνολογία)

- Θα αγοράσω ένα καινούριο. Ήρθε η ώρα του μετά από 150.000 χιλιόμετρα. Νέα τεχνολογία, περισσότερα κυβικά, μεγαλύτερη ασφάλεια!

- Σας θαυμάζουμε! Ακολουθείτε την νέα εποχή! Παρακολουθείτε τις εξελίξεις! Μπράβο σας! Είμαστε εδώ, δίπλα σας. Ένα καταναλωτικό δάνειο είναι ήδη έτοιμο για να βοηθήσει το όνειρό σας να γίνει πραγματικότητα!

Αργότερα (και σταδιακά): Δεν θα επιβαρύνετε εσείς με τα αυτοκίνητά σας αυτή την  πόλη που εμείς προσέχουμε σαν τα μάτια μας! Όχι, δεν θα κυκλοφορείτε όλες τις μέρες στο κέντρο της. Από αύριο μέρα παρά μέρα. Τι; Να πληρώνετε τότε για τις μισές μέρες τα τέλη κυκλοφορίας; Δεν είστε καλά!

Πολύ μεγάλος κυβισμός. Πάρα πολύ! Θα καταλάβετε το μεγάλο λάθος σας όταν σας έρθουν τα τέλη κυκλοφορίας! Ε όχι να σας το λέγαμε πριν το αγοράσετε...ε όχι!

Αγοράσατε «καινούριο» αυτοκίνητο; Α, εσείς βγάζετε πολλά λεφτά! Πρόσθετο λοιπόν τεκμήριο για το «καινούριο».

Ασφαλιστικές εισφορές (κάποια στιγμή θα έρθει η σύνταξη)

- Εντάξει, το ξέρω, πληρώνω αρκετά για κρατήσεις! Χάνω τώρα εισόδημα, αλλά κάποια στιγμή που θα βγω στη σύνταξη το κράτος θα με πληρώνει. Μου ακούγεται λογικό λοιπόν να συμμετέχω σήμερα σε κάτι ανταποδοτικό αύριο!

- Ασφαλώς! Πάντα έτσι γίνεται! Οι σημερινές εισφορές σας είναι αυτές που στην ουσία πληρώνουν τους σημερινούς συνταξιούχους! Όταν εσείς βγείτε στη σύνταξη οι τότε εργαζόμενοι θα συμμετέχουν στην πληρωμή της δικιά σας σύνταξης.

Εδώ και λίγα χρόνια: Δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε! Τι συντάξεις είναι αυτές που παίρνετε! Ναι, όλοι σας. Καλά ακούσατε, όλοι σας! Πρώτον, περικοπές. Δεύτερον, με ποσοστό ανεργίας 27% ποιοι θα πληρώσουν τις συντάξεις σας; Ε και λοιπόν, τι πάει να πει «μα εγώ σαν εργαζόμενος μια ζωή πληρώνω για να βγω στη σύνταξη»;

Ομόλογα (δανείζοντας το κράτος)

- Ψάχνω για μια ασφαλή τοποθέτηση (δεκαετία 90)σε κάτι οικονομίες που έχω. Πάντα υπάρχει ρίσκο στις οικονομικές αποφάσεις, το ξέρω. Αλλά σκέφτομαι το κράτος. Τι θα πάθει;  Θα αγοράσω κρατικά Ομόλογα!

- Συγχαρητήρια για τη σκέψη σας! Δεν είναι μεγάλες οι αποδόσεις, αλλά μιλάμε για μηδενικό ρίσκο! Δανείζετε το κράτος! Και σιγουριά πρέπει να αισθάνεστε, αλλά και ότι συμμετέχετε (μέσω του δανεισμού) στην ανάπτυξη της οικονομίας!

Κάπου εκεί στη Άνοιξη του 2012: Γνωρίζετε τι σημαίνει PSI; Ήρθε η ώρα να το μάθετε! Σε ελεύθερη μετάφραση και  για να μη σας κουράσω «ο ιδιωτικός τομέας πρέπει να βοηθήσει στην αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους». Και επειδή πάλι δεν καταλάβατε σας το λέω πιο απλά. Θα σας προσφέρουμε ένα κούρεμα (αυτή τη λέξη την ξέρετε) μεγάλης αξίας στην αξία των ομολόγων σας! Ναι, θα σας αφαιρέσουμε ένα 75% !

Φορολογία ( το δωρεάν των παροχών)

- Μπορεί να γκρινιάζω για τους φόρους που πληρώνω, αλλά εργάζομαι, βγάζω κάποια χρήματα, πρέπει να συμβάλλω στα έσοδα του δημόσιου ταμείου. Το κράτος έχε έξοδα. Πως θα τα αντιμετωπίσει;

- Είστε ένας πολύ συνειδητοποιημένος πολίτης με έντονες κοινωνικές ευαισθησίες! Πράγματι, μεταξύ πολλών άλλων το κράτος προσφέρει δωρεάν υπηρεσίες υγείας, παιδείας και πόσες άλλες!

Κοντά στο σήμερα: Μέχρι εδώ ήταν! Δεν φτάνουν τα έσοδα να αντιμετωπίσουν αυτά τα (λίγα..) έξοδα του κράτους. Κάτι, μα σίγουρα κάτι κρύβετε όλοι σας! Αυτή η τεράστια φοροδιαφυγή δεν αντιμετωπίζεται διαφορετικά παρά μόνο με την είσοδο όλων σας σε μια νέα λίστα Lagarde! Και εφόσον είναι (ακριβώς..) έτσι, εσείς – οι περισσότεροι δηλαδή, θα δείτε..Ήρθε η ώρα σας!

 

Και έτσι όπως εξαντλούνται οι γραμμές πρέπει ο πολιτισμένος διάλογος να φτάσει (προσωρινά) στο τέλος του. Η όλη συζήτηση με τον Κύριο «κάππα» μας  έβαλε σε σκέψεις για την ποιότητα της ανάλυσης που κάναμε πριν πάρουμε τις προηγούμενες αποφάσεις. Πέσαμε πολύ έξω!

Που άραγε ήταν το λάθος; Στο ρομαντισμό των σκέψεων, στο πολιτισμένο του διαλόγου, ή στον Κύριο «κάππα»..

ΥΓ. Ο διάλογος  (ατυχώς) έχει και συνέχεια!

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

25 χιλιόμετρα απόσταση για μια διαφορετική Κυριακή.

Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα  “ξυπνάει” μια Κυριακή αποφασισμένη  - σε πείσμα του χιονιά που προηγήθηκε - να μην επιστρέψει στον ουρανό της την εμφάνιση  άλλου χρώματος εκτός από το γαλάζιο. Είχε βέβαια ήδη φροντίσει να  κλείσει τρεις συμφωνίες. Με τον ήλιο  (και τουλάχιστον μέχρι αργά το μεσημέρι) να την κοιτάει κατάματα, με τον Ποσειδώνα να “ξεκουράσει” την τρίαινά του δίνοντάς της ημερήσια άδεια, και με τον Αίολο να μην  αφήσει ανοικτή ούτε χαραμάδα στον ασκό του.

Πρωί κατά τις 10 κτυπάει το τηλέφωνο και ξεκινάει η συνομιλία..

-Πάμε θάλασσα; Έχει τρομερή μέρα!

-Να πάρει..έχω 30 γραπτά να διορθώσω για αύριο..

Και αφού τα άκουσα κανονικά (για την απάντησή μου) άρχισα να σκέφτομαι πόσο δυνατή είναι η δίνη της καθημερινότητας, πόσες (στην ουσία) δικαιολογίες βρίσκεις για να μην της ξεφεύγεις, πόσες στιγμές δεν απολαμβάνεις, και πόσο “έξυπνος” πρέπει να είσαι για να την αντιμετωπίζεις (πολλές φορές) με τη μαγική λέξη “ΟΧΙ”..

Ο διάλογος με τον εαυτό μου - από τη στιγμή που πήρα την απόφαση να του μιλήσω - ήταν σύντομος και η κατάληξη της συζήτησης εύκολη  και χωρίς ενδοιασμούς.. Έφτιαξα στη σκέψη μου ένα διαφορετικό πρόγραμμα που μέσα του υπήρχε η βόλτα στη θάλασσα! Κάτι που παιδιόθεν λατρεύω!

Marathonas, Attica - Greece - photo: Manolis Anastopoulos

Για κάποιους, η θέα της δίνει την απόλαυση ενός “απλά” όμορφου τοπίου.  Ίσως αντλούν ανάλογη ικανοποίηση με εκείνη που θα τους προσφέρει μια βόλτα στο βουνό ή γενικά κάπου σε αυτό που λέμε εξοχή.

Για εμένα, η θάλασσα λειτουργεί κάπως διαφορετικά στο τι ακριβώς εισπράττω από την παρουσία μου κοντά της. Ίσως είναι το χρώμα της. Ίσως η κίνησή της (ποτέ δεν είναι στατική η εικόνα της). Ίσως ότι την έχω ταξιδέψει, και με έχει ταξιδέψει. Ίσως ότι πάντα υπάρχουν “νέα” ταξίδια. Ίσως το “άνοιγμα” της φαντασίας που μου προσφέρει η παρέα της.  Ίσως το ότι ο σοφός παππούς μου με δίδαξε να την αγαπάω αλλά συγχρόνως να σέβομαι τη δύναμη της. Ίσως οι χιλιάδες αναμνήσεις από το νησί μου που από παιδί με συντροφεύουν.

Marathonas, Attica - Greece - photo: Manolis Anastopoulos

Είναι απίστευτο ότι τα μάτια μου ΔΕΝ κουράζονται να την “απολαμβάνουν”. Η θέα της ΔΕΝ επιτρέπει στον εγκέφαλό μου να δώσει εντολή για αναχώρηση..

Και μέσα από την παρατήρηση της κίνησής της και το ταξίδεμα της φαντασίας σου αρχίζει το κλείσιμο ή σφράγισμα της όποιας αρνητικής ή αγχωτικής σκέψης σου.

Marathonas, Attica - Greece - photo: Manolis Anastopoulos

Βλέποντας τη συστάδα από του φοίνικες  “μεταφέρεσαι” σε κάποια τροπική ζώνη ενώ η φυσική παρουσία σου παραμένει εδώ. Είναι κάτι ανάλογο με το διάβασμα ενός βιβλίου ή με όταν βλέπεις κάποια ταινία με τη διαφορά ότι το βιβλίο ή η ταινία μπορεί να έχουν και στοιχεία υπερβολής. Τα αισθήματα σου όμως τη στιγμή που τα μάτια σου "ερωτεύονται" την προηγούμενη εικόνα είναι μόνο αληθινά!

Είσαι εδώ, αλλά έχεις φύγει. Ξέχασες τη λέξη “πρόβλημα” ή γύριζεις με ιδέες για πως θα το λύσεις, αντιμετωπίσεις, αποφύγεις ή πως θα σταματήσεις την μεγέθυνση του που άθελα σου προκαλείς.

Old house, Marathonas, Attica - Greece - photo: Manolis Anastopoulos

Παρατηρώντας αυτό το παλιό και εγκαταλελειμμένο σπίτι χωρίς να το συνειδητοποιείς μπαίνεις σε μια προσπάθεια να φανταστείς τους κατοίκους του χρόνια πριν, το πως ζούσαν, το τι εισέπρατταν από εκείνη την εποχή, και ίσως το επίπεδο ευτυχίας που βίωναν τότε με τα τότε μέσα, αλλά και με τις τότε ανάγκες. Αν έχεις δε όρεξη αρχίζεις τις συγκρίσεις εποχών, ανθρώπων, κοινωνιών. Και αυτές οι συγκρίσεις είναι “αυστηρά” δικές σου χωρίς την "προσφορά" της έτοιμης ή κατευθυνόμενης ανάλυσης.

Αγόρασες εμπειρίες,  χαρά, και ενθουσιασμό. Γύρισες “αλλιώς”, πιο σοφός για τη ζωή, αλλά και πιο δυνατός για τη συνέχεια. Είδες ή φαντάστηκες εικόνες και καταστάσεις που μένοντας σπίτι (διορθώνοντας τα γραπτά σου..) η θέα των τεσσάρων τοίχων δεν θα μπορούσε να σου προσφέρει..

Α, και τα γραπτά σου - το βράδυ που γύρισες - τα διόρθωσες σίγουρα καλύτερα!

25 χιλιόμετρα σε χώριζαν μόνο!