Άρθρα

Πανελλαδικές – Επαναφορά συντελεστών βαρύτητας

Το να αξιολογείς διαφορετικά την σημασία (Συντελεστές βαρύτητας) κάποιων μαθημάτων ανά επιστημονικό πεδίο είναι κάτι που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Πιστεύω ότι είναι θέμα «απλής λογικής» αν αυτή βέβαια εξακολουθεί να υπάρχει.

Πριν μέρες διαβάσαμε την πρόθεση θέσπισης ενός συστήματος όπου τα Πανεπιστήμια θα βάζουν κατώτατο επιτρεπτό βαθμό εισαγωγής σε μάθημα/τα που θεωρούν σημαντικά ανά σχολή.

Και αυτή η πρόθεση σύμφωνα με τη δική μου λογική θα ήταν προς τη σωστή κατεύθυνση.

Το σκεπτικό και στις δύο περιπτώσεις όπως και σε κάθε άλλη επί του θέματος «φαντάζομαι» ότι είναι η ύπαρξη ενός «καλού» επιπέδου γνώσης στα σημαντικά μαθήματα ή το αντικείμενο ανά σχολή. Κάτι που με τη σειρά του θα «προσφέρει» τη δυνατότητα στον αυριανό φοιτητή να παρακολουθήσει με «ομαλό» τόπο στην σταδιακή διεύρυνση της ύλης που θα συναντήσει στο Πανεπιστήμιο.

Οικονομικές σχολές

Διαβάσαμε ότι στο 4ο επιστημονικό πεδίο οι συντελεστές βαρύτητας θα είναι Μαθηματικά Κατεύθυνσης (1,3) και Οικονομία (0,7).

Μεταφέροντας τη σκέψη μου στις Οικονομικές σχολές και όχι τις σχολές Πληροφορικής αναρωτιέμαι για κάτι πολύ απλό.

Αρχικά θέλω να υποθέσω ότι το όποιο σκεπτικό δεν αφορά το επίπεδο των Μαθηματικών (κατεύθυνσης) που θα συναντήσει ο υποψήφιος στις Πανελλαδικές. Και αυτό απομακρύνεται από τη σκέψη μου γιατί υποθέτω ότι γνωρίζουμε βασικά πράγματα. Για παράδειγμα την εξεταστές ύλη της Οικονομίας αλλά και τα θέματα των Πανελλαδικών εξετάσεων εδώ και 20 χρόνια.

Επομένως η συζήτηση γίνεται για την ύλη του Πανεπιστημίου.

Το πρώτο μου ερώτημα είναι. Για την παρακολούθηση της Οικονομικής Ανάλυσης και της Μικρο, Μακροοικονομίας το βασικό προαπαιτούμενο είναι η καλή γνώση των Μαθηματικών ή της Οικονομίας;

Κύριοι (αν δεν το γνωρίζετε) ακόμα και στα τμήματα της Οικονομικής Επιστήμης (που έχουν πράγματι καλό επίπεδο Μαθηματικών και Στατιστικής) τα Μαθηματικά συμμετέχουν (ασφαλώς) στη συνέχιση της Οικονομίας. Δεν προηγούνται της Οικονομικής γνώσης.

Δεν θα «καταλάβω» την Οικονομία μέσω των Μαθηματικών. Με τη χρήση τους θα την πάω παρακάτω. Θα την συνεχίσω.

Με αυτή την (όχι σύνθετη..) έννοια το βασικό προαπαιτούμενο για τις σπουδές μου πάνω στην Οικονομία είναι η ίδια η Οικονομική γνώση.

Κλείνοντας τις σκέψεις μου μένει η «απορία». Γιατί το μάθημα της Οικονομίας δεν έχει τον μεγαλύτερο συντελεστή βαρύτητας για την εισαγωγή στις Οικονομικές σχολές;;;

Πανελλαδικές 2020. Video Σκέψεις στα μισά της διαδρομής

Και έτσι όπως έχουμε δώσει στις Πανελλαδικές 2 από τα 4 μαθήματα να σου και οι σκέψεις που πάντα έρχονται στο ημίχρονο (που λέμε κ στο ποδόσφαιρο..)

-Πάω καλά..

-Θα μπορούσα να έχω πάει καλύτερα..

-Δεν είμαι ευχαριστημένος..

Λοιπόν απόλυτα ανθρώπινη η εμφάνιση παρόμοιων σκέψεων αλλά (μια και πιάσαμε  τους ποδοσφαιρικούς  όρους..) το παιγνίδι τελειώνει όταν σφυρίξει τη λήξη ο διαιτητής..

Δηλαδή όταν παραδώσουμε το γραπτό του τελευταίου μαθήματος..

Μέχρι τότε για να σκεφτούμε τα παρακάτω…

Καλή συνέχεια...

Πανελλαδικές Εξετάσεις 2020: Video-Γιατί η απομυθοποίηση έρχεται αμέσως μετά το πρώτο μάθημα

Λίγες μέρες λοιπόν πριν τις Πανελλαδικές Εξετάσεις του 2020 και είμαστε πλέον μπροστά σε αυτό που λέμε "τελική ευθεία".

Οι μαθητές (απόλυτα λογικά) βλέπουν τη μια όψη, Αυτή που προσδίδει άγχος για μια διαδικασία (Μια από τις δοκιμασίες στη ζωή αλλά όχι και η ίδια η ζωή μας) που θα αντιμετωπίσουν για πρώτη φορά στη ζωή τους.

Όμως υπάρχει και η δεύτερη όψη - όπως στα πάντα. Και αυτή είναι ότι "επιτέλους" έρχεται το τέλος μιας επίπονης προσπάθειας.

Σε αυτό το video παρουσιάζουμε 4 λόγους που θα σας κάνουν να τις αντιμετωπίσετε σαν "απλές" εξετάσεις.

 

Εύχομαι λοιπόν ψυχραιμία και πολλά χαμόγελα μετά από ένα μήνα..

ΑΟΘ. Πανελλαδικές εξετάσεις Ιουνίου 2019. Σχολιασμός θεμάτων.

Αρχικά και πριν το καταθέσουμε τις απόψεις μας για τα φετινά θέματα θεωρούμε απαραίτητο - κάποτε, όχι σε μακρινή στιγμή – να αποφασίσουμε ποια γενική γραμμή ακολουθούμε στο χώρο της παιδείας αναφορικά με το επίπεδο των εξετάσεων που οδηγούν στα ΑΕΙ.

Ποιο συγκεκριμένα θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρο αν μας ενδιαφέρει η ανάπτυξη κριτικής σκέψης από τους υποψήφιους φοιτητές ή η δυνατότητά τους στην επιφανειακή αφομοίωση εννοιών.

Η δική μας θέση (ασφαλώς) υποστηρίζει την πρώτη άποψη (Μεταφορά ουσιαστικής γνώσης) δεδομένου ότι είμαστε θιασώτες του «αποφασίζω τι θα ακολουθήσω» και όχι του «ακολουθώ χωρίς κάποιο γιατί».

Σχολιασμός θεμάτων Ιουνίου 2019

ΘΕΜΑ Α

Θεωρούμε προς την σωστή κατεύθυνση την ύπαρξη ερωτημάτων όπως το Α3. Σωστά διατυπωμένο ερώτημα που «φωτογραφίζει» την σταθερότητα της συνολικής δαπάνης των καταναλωτών χωρίς να το αναφέρει με τον συνηθισμένο άμεσο τρόπο.

ΘΕΜΑ Β

Ένα κλασικό θέμα ανάπτυξης που δεν θεωρούμε ότι χρήζει κάποιου ιδιαίτερου σχολιασμού.

ΘΕΜΑ Γ

Μια ενδιαφέρουσα άσκηση (όχι απαραίτητα του 1ου ή 3ου κεφαλαίου..) βατή για εκείνον ο οποίος γνωρίζει και ακολουθεί την συγκεκριμένη μεθοδολογία της ζήτησης. Δεν πιστεύουμε ότι ο υποψήφιος που είχε αντιληφθεί την χρησιμότητα των διαγραμμάτων στη διαδικασία επίλυσης της άσκησης (όχι αφού την έχει ήδη λύσει) θα αντιμετώπιζε κάποιο (σοβαρό) πρόβλημα.

ΘΕΜΑ Δ

Επίσης μια κλασική άσκηση που ξεκινώντας με στοιχεία του 3 κεφαλαίου μας οδηγούσε στην ισορροπία της αγοράς. Θα αναφερθούμε στο ερώτημα Δ2 το οποίο «ζητούσε» από τον εξεταζόμενο να έχει «αντιληφθεί» όχι «απομνημονεύσει» το ότι για την επιχείρηση το κόστος: α) αφορά τις δαπάνες για αμοιβή των ΣΠ που απασχολεί και β) ισούται με το γινόμενο της ποσότητας του ΣΠ επί την αμοιβή / μονάδα του.

Επίλογος

Θεωρούμε προς την σωστή κατεύθυνση την ύπαρξη ερωτημάτων σαν αυτά που προηγουμένως σχολιάσαμε. Θα θέλαμε όμως η ύπαρξη ερωτημάτων ανάλογης (μη παπαγαλίστικης) λογικής να εδραιωθεί στις πανελλαδικές εξετάσεις του μαθήματος.

Κάποιοι θα μας κατηγορήσουν ότι έτσι θα δυσκολέψουμε την προσπάθεια των παιδιών. Εμείς θεωρούμε ότι με αυτό τον τρόπο θα ενεργοποιήσουμε σε μεγαλύτερο βαθμό την κριτική ικανότητα η οποία στη συνέχεια θα διευκολύνει την λήψη σωστών αποφάσεων.

Τα συγχαρητήριά μας στους μαθητές που μέσα σε ένα περιβάλλον που δεν «διακρίνεται» για την σταθερότητά του προσπάθησαν και πέτυχαν το καλύτερο!

Πανελλαδικές εξετάσεις. Μια από τις δοκιμασίες στη ζωή αλλά όχι και η ίδια η ζωή μας.

Έμειναν λίγες μόλις μέρες για να αρχίσουν οι πανελλαδικές εξετάσεις και η αγωνία παιδιών, γονιών και καθηγητών «κοκκινίζει»..

Προσπαθείς να γράψεις κάτι πέραν των χιλιοειπωμένων περί ψυχραιμίας, να μην έχετε άγχος – λες και θέλουν πολλοί να έχουν άγχος,  ότι όλα θα πάνε καλά και η σκέψη σου μεταφέρεται στο «μετά» των δικών σου πανελλαδικών εξετάσεων. Σε εκείνα που η ζωή σου «γνώρισε» αργότερα!

Ξεκινώντας από το «όλα θα πάνε καλά» είμαστε της άποψης ότι το «καλά» σε αυτές τις περιπτώσεις σχετίζεται με το πόσο έχει προσπαθήσει κάποιος. Αυτό το καλά ή όχι, είναι ένας χαρακτηρισμός που δίνεται συγκριτικά με την ένταση - το βαθμό της προετοιμασίας .

Οι περισσότεροι από τους μαθητές που ξεκινούν τις πανελλαδικές, και ανεξάρτητα από τις «επιταγές» της ατμόσφαιρας, γνωρίζουν το πόσο πολύ ή όχι θέλουν να ονομαστούν φοιτητές. Η ένταση του θέλω τους έχει μεταφραστεί σε αντίστοιχη προσπάθεια. Το αναμενόμενο, και πιο συχνά εμφανιζόμενο, είναι το να εισπράττεις το ανάλογο. Επομένως το «όλα θα πάνε καλά» είναι κάτι διαφορετικό από άτομο σε άτομο.

Ένα δεύτερο σημείο σχετίζεται με το «γεγονός» ότι σε αυτή τη δοκιμασία δεν βρίσκεσαι μόνος σου. Έχεις παρέα άλλες 100.000 άτομα. Πάντα  - σε παρόμοιες δυσκολίες -  υπάρχει μια τάση να προσωποποιούμε την κατάσταση ξεχνώντας ότι στη θέση μας βρίσκονται και πολλοί άλλοι. Η συνειδητοποίηση ότι δεν είσαι ο μοναδικός εξεταζόμενος μειώνει τις αρνητικές προσωπικές σκέψεις.

Στη συνέχεια θα είναι προς τη σωστή κατεύθυνση να «κλείσεις» τα αυτιά σου σε ότι θα κυκλοφορήσει (ή ήδη κυκλοφορεί) αυτές τις μέρες σχετικά με τον αριθμό των θέσεων, την κατάργηση των ΤΕΙ, τα δύσκολα ή όχι θέματα και άλλα (ουκ ολίγα). Όλα τα προηγούμενα αφορούν την πλειοψηφία των εξεταζόμενων μαθητών οπότε η όποια συνέπεια θα αφορά το σύνολο και όχι μόνο εσένα. Αυτό μεταφράζεται ότι στην πραγματικότητα δεν θα διαφοροποιηθεί το αποτέλεσμα (μόνο) της δικής σου επίδοσης.

Λίγο πριν το πρώτο μάθημα βάλε κάτω τον εαυτό σου και θύμισέ του (με το ζόρι) ότι η υποεκτίμηση όπως και η υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων είναι  διαφορετικές προσεγγίσεις για το ίδιο λάθος - μια και στις δύο περιπτώσεις αφαιρούν πραγματική δύναμη.

Μια τελευταία αλήθεια είναι ότι στα 18 χρόνια οι περισσότεροι δεν μπορεί να ξέρουν αν τα σημερινό θέλω τους θα παραμένουν 20 ή 30 χρόνια μετά. Αυτό σημαίνει ότι μια πιθανή απόκλιση από τον τωρινό στόχο ενδεχομένως οδηγήσει στην προσέγγιση μιας πιο αληθινής σε βάθος χρόνου επιθυμίας σου.

 

Και βέβαια αγαπητέ υποψήφιε φοιτητή η ζωή σου δεν σταματά στα 18 σου χρόνια. Μόλις ξεκινάει!

Η υπερεκτίμηση της βαθμολογίας (12.11.2018)

12 Νοεμβρίου 2018

Συμβαίνει συχνά στους μαθητές να υπερεκτιμούν τον βαθμό που γράφουν στο μάθημα των Αρχών Οικονομικής Θεωρίας στις Πανελλαδικές εξετάσεις.

Ένας από τους λόγους σχετίζεται με το πως μεταφράζουν τη λέξη «αυτονόητα».

Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η λέξη δεν έχει την ίδια (κυριολεκτική) σημασία για όλους θα θέλαμε να τονίσουμε στους μαθητές ότι το γραπτό τους είναι προτιμότερο να χαρακτηρίζεται σαν «εκνευριστικά» σαφές και επεξηγηματικό περιλαμβάνοντας τα κατά τη γνώμη τους αυτονόητα παρά το αντίθετο.

Την ανάλυση της σκέψης σας που κατέληξε σε κάποιο συμπέρασμα- αποτέλεσμα ΠΡΕΠΕΙ να την καταγράφεται  ώστε να είναι ορατή στον διορθωτή του γραπτού σας.

Τότε τον έχετε πείσει αφενός ότι ξέρετε καλά αυτό που γράφετε και αφετέρου ότι είναι σίγουρα «δικό» σας.

Σαν αποτέλεσμα δεν δικαιούται να σας «κόψει» μόρια.

Καλή συνέχεια στην προσπάθειά σας!

Πανελλαδικές εξετάσεις- Μπράβο σου που δεν αγνόησες το «δικαίωμα» της δεύτερης ευκαιρίας!

Και έτσι όπως η κατάθεση των μηχανογραφικών πλησιάζει προς το τέλος της αυτό που μένει για να κλείσει και ο φετινός κύκλος των πανελλαδικών εξετάσεων είναι η ανακοίνωση προς τα τέλη Αυγούστου των βάσεων εισαγωγής στα ΑΕΙ και ΤΕΙ.

Η συμπλήρωση του μηχανογραφικού ή καλύτερα ο τρόπος συμπλήρωσής του είναι η τελευταία κίνηση που βρίσκεται στην δική μας σφαίρα επιρροής μια και ασφαλώς στις βάσεις εισαγωγής δεν μπορούμε να παρέμβουμε.

Συμπληρώνοντας το μηχανογραφικό

Κάθομαι λοιπόν τώρα και καταγράφω τη σειρά προτίμησής μου για τις σχολές (του πεδίου που με ενδιαφέρει) έχοντας συγκεντρώσει πληροφορίες από άτομα που έχουν (τουλάχιστον) αρκετή γνώση του συγκεκριμένου χώρου αλλά ακούγοντας συγχρόνως - ενίοτε αναγκαστικά - και άλλους που έχουν το «εγκληματικό» θράσος να ανακηρύσσουν τον εαυτό τους γνώστη και μάλιστα σύμβουλο επί των πάντων.

Πρόκειται ασφαλώς για μια πολύ δύσκολη διαδικασία φιλτραρίσματος και στη συνέχεια παντρέματος επιθυμιών, πρέπει, δεδομένων και πληροφοριών η οποία όχι σπάνια  καταλήγει σε λανθασμένες επιλογές ή ακόμα και στο «στρίμωγμα» σχολών στο μηχανογραφικό προκειμένου να ονομαστώ φοιτητής. Αυτές οι τελευταίες όμως επιλογές «βρίσκονται» συνήθως πολύ μακριά από εκεί όπου εγώ πραγματικά θέλω.

Οι σημερινές σκέψεις μας - αφού πρώτα παρακαλέσουμε (θερμά) τους αυτοαποκαλούμενους γνώστες να σταματήσουν να προσφέρουν «σοφία» που δεν κατέχουν -  αφορούν κυρίως αυτή την προσπάθεια στριμώγματος σχολών στο μηχανογραφικό με βασικό κριτήριο ότι αυτές θα μας δώσουν (τουλάχιστον) το φοιτητικό πάσο!

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι δεν «πήγα» τόσο καλά όσο θα ήθελα για να περάσω σε μια από τις βασικές σχολές της προτίμησής μου και βέβαια προβληματίζομαι για το τι να κάνω.

Η απόφαση μου για το μετά ασφαλώς εξαρτάται από αρκετούς παράγοντες (μεταξύ των οποίων και ο οικονομικός) τους οποίους πρέπει να σταθμίσω με ψυχραιμία αλλά και κατόπιν ειλικρινούς συζήτησης με γονείς, καθηγητές, γνωστούς αλλά κυρίως με τον εαυτό μου.

Ερωτήσεις που με αφορούν

Κανείς άλλος εκτός από εμένα δεν ξέρει καλύτερα τις απαντήσεις των παρακάτω ερωτήσεων που ενδέχεται να καθορίσουν το μετά μου:

  1. Κατάλαβα τι ακριβώς δεν πήγε καλά και σύμφωνα με το πως το περίμενα;
  2. Αυτό που «περίμενα» συνοδεύτηκε από την ανάλογη προσπάθεια;
  3. Μήπως δεν ξεκαθάρισα τη διαφορά του θέλω από αυτή του περιμένω;
  4. Θεωρώ ότι «έδωσα» όλα εκείνα που μπορούσα και συγχρόνως «άκουσα» τους ανθρώπους που άξιζε να εμπιστευτώ;
  5. Γνωρίζω το δικαίωμά μου στη δεύτερη ευκαιρία;
  6. Συνειδητοποιώ ότι στην περίπτωση μιας νέας προσπάθειας αυτή θα αφορά ένα (μόλις) χρόνο  – ενώ ενδεχομένως θα επηρεάσει μεγάλο μέρος της ζωής μου ;
  7. Έχω σκεφτεί ότι αναλαμβάνοντας σε ένα θέμα (όχι για τα μάτια των άλλων) το μέρος της ευθύνης που μου αναλογεί «υπογράφω» την ύπαρξη καλύτερου αποτελέσματος την δεύτερη φορά που θα το αντιμετωπίσω;
  8. Η απάντησή μου στο ερώτημα «αν θέλω να ασκήσω το δικαίωμα στη δεύτερη ευκαιρία» είναι η λέξη «ΠΟΛΥ»;

Η γνώμη μας

Μέσα στη καρδία του καλοκαιριού ακούγεται «εφιαλτικό» σενάριο για ένα 18χρονο που μόλις τέλειωσε τις πανελλαδικές εξετάσεις να αρχίζεις συζητήσεις που να καταλήγουν στο ερώτημα «μήπως να ξαναδώσω»;

Το καλοκαίρι είναι εδώ και πρέπει να το χαρείτε αλλά κάπου εκεί προς τα τέλη Αυγούστου σκεφτείτε ότι καλοκαίρια θα υπάρξουν πάρα πολλά στη ζωή σας πανελλαδικές όμως λίγο δύσκολο πάνω από 2 φορές.

Αν δεν αρνείστε την αλήθεια της προηγούμενης πρότασης και αν απαντήστε «άκοπα» στις παραπάνω ερωτήσεις μη φοβηθείτε τη δεύτερη προσπάθεια. Αυτή η αίσθηση του «πάλι θα πρέπει να πιάσω αυτά τα μαθήματα» φαντάζει κάτι σαν τρομακτική μόνο στο τώρα. Αν η απόφασή σας είναι «πραγματική» και αντιπροσωπεύει κυρίως το δικό σας θέλω σε πολύ λίγο διάστημα το προηγούμενο συναίσθημα θα έχει χαθεί.

Με την εμπειρία που αποκτήσατε αλλά και με τις όποιες διορθωτικές αλλαγές στο σκεπτικό σας σε ένα μόλις χρόνο το πιο πιθανό είναι να πείτε αλλά και να επαναλαμβάνετε συχνά στον εαυτό σας «Μπράβο σου που δεν αγνόησες το δικαίωμα της δεύτερης ευκαιρίας»

ΑΟΘ – Πανελλαδικές. Σκέψεις για τους μαθητές που θα εξεταστούν το 2019.

Οι πανελλαδικές εξετάσεις του 2018 και για τα βασικά μαθήματα τελειώνουν αύριο 19 Ιουνίου και σειρά παίρνουν οι νεότεροι που ξεκινούν τώρα την καλοκαιρινή προετοιμασία.

Μέσα στην γενικότερη «ασάφεια» της εποχής οι μαθητές καλούνται (μεταξύ άλλων) να «αποκωδικοποιήσουν» τα μηνύματα που στέλνει το περιβάλλον και τα οποία διατηρούν το χαρακτηριστικό της εποχής που αναφέραμε πριν.

Αναφερόμενοι στα παιδιά που ενδιαφέρονται για τις οικονομικές σχολές και θα δώσουν και ΑΟΘ (Αρχές οικονομικής θεωρίας) ελπίζουμε να φανούν έξυπνοι - οξυδερκείς στη μετάφραση «αυτού» που προσπαθεί να εκπέμψει η ατμόσφαιρα.

Συγκεκριμένα και με λύπη θέλουμε να υπενθυμίσουμε ότι οι πολιτικές  της χώρας και στο χώρο της παιδείας δεν «φημίζονται» για το σχεδιασμό τους και την μακροπρόθεσμη στόχευσή τους.

Ακριβώς αντίθετα αυτές «επιλέγονται» με ιδιαίτερα κοντόφθαλμες λογικές και για τις οποίες δυσκολευόμαστε να βρούμε πειστικά στοιχεία ότι προωθούν το γενικό καλό.

Το παραπάνω «ατυχές» χαρακτηριστικό οι μαθητές πρέπει να το αντιληφθούν και να μη παρασυρθούν σε εξαγωγή λανθασμένων συμπερασμάτων.

Συγκεκριμένα, στο μάθημα ΑΟΘ τα φετινά (άοσμα) θέματα θα τα χαρακτηρίζαμε τα ευκολότερα των τελευταίων (τουλάχιστον) 10 ετών. Αντίθετα τα περσινά ήταν τα δυσκολότερα της 10ετίας.

Ασφαλώς τα θέματα δεν έχουν τον ίδιο βαθμό δυσκολίας κάθε χρόνο. Όμως από το ένα άκρο να «περνάς» στο άλλο στη διάρκεια ενός (μόνο) χρόνου είναι κάτι που δυστυχώς επιβεβαιώνει την άποψή μας για την παντελή έλλειψη συγκεκριμένου σχεδιασμού.

Ευχόμαστε οι μαθητές που ενημερώνονται και παρακολουθούν ό,τι σχετικό με τα θέματα να μη «παρασυρθούν» από τη φετινή χρονιά και υποτιμήσουν το μάθημα. Χρειάζεται προσοχή και στην ποιοτική προσπάθεια που θα καταβάλουν αλλά και στον τρόπο προσέγγισης του μαθήματος που ασφαλώς (και αντίθετα με τα φετινά θέματα) δεν είναι θεωρητικός.

Καλή αρχή στην προσπάθειά σας!

ΥΓ. Κάποιοι θα μιλήσουν για συμπτώσεις - εμείς δεν πιστεύουμε (πάντα) σε αυτές..

Η «ανθρώπινη» υπόσταση του καθηγητή

Χθες  1  Ιουνίου ήταν για αρκετούς καθηγητές ίσως το τελευταίο (για τη χρονιά) μάθημα προετοιμασίας των μαθητών για τις πανελλαδικές εξετάσεις που ξεκινούν σε λιγότερο από μια εβδομάδα.

Αυτή η προετοιμασία βασίστηκε στην δημιουργία μιας σχέσης καθηγητή - μαθητή την οποία χαρακτήρισαν η μεταφορά γνώσης, η ανθρώπινη επικοινωνία, η κοινή στόχευση, η εμπιστοσύνη, αλλά και η παρουσία συναισθημάτων - πολλές  φορές αναγνωρίσιμων στο μετά.

Από τη μεριά του ο καθηγητής εκτός της μεταφοράς όλης της εκπαιδευτικής και όχι μόνο (θα έπρεπε..) γνώσης που θεωρεί απαραίτητη για τον μαθητή «απαιτείται» να είναι και ο δυνατός της παρέας. Αυτός που στηρίζει, ενισχύει, εμψυχώνει, και ενδυναμώνει.

Ο καθηγητής είναι εκείνος που έχει βιώσει - μέσα από την προσπάθεια των μαθητών του -την διαδικασία των πανελλαδικών πολλές φορές στη ζωή του. Αυτές οι πολλές συμμετοχές του [..] είναι εκείνες που του έχουν δώσει την εμπειρία της διαχείρισης της αγωνίας και του άγχους που δημιουργείται στον μαθητή, και συγχρόνως εκείνες που του «απαγορεύουν» την οποιαδήποτε σκέψη αποποίησης αυτού του ρόλου.

‘Ένα λοιπόν από τα πολλά ΠΡΕΠΕΙ του καθηγητή είναι και η ψυχραιμία, η αποστασιοποίηση «παρέα» με την έντονη παρουσία - συμμετοχή, η ψυχρή περιγραφή με έντονα τα στοιχεία της ενσυναίσθησης, και η «εξαφάνιση» του προσωπικού άγχους που υπάρχει όταν αγαπάς αυτό που κάνεις.

Και κάνοντας λοιπόν τον απολογισμό για τη συμμετοχή σου στο παρακάτω της ζωής των άλλων ίσως καταλήξεις να δώσεις μια καλή βαθμολογία στο πολυδιάστατο έργο που επέλεξες να αναλάβεις.

Περιμένεις λοιπόν (και εσύ) λίγες μέρες μέχρι να ολοκληρωθούν οι εξετάσεις για να χαρείς για το αποτέλεσμα της προσπάθειας των μαθητών που θα τους μεταφέρει σε άλλο επίπεδο ζωής. Είναι τότε που θα δώσεις ένα «μπράβο» και σε εσένα για τη συμμετοχή σου στην επιτυχία των άλλων με τους οποίους οι δρόμοι σας ίσως δεν ξανασυναντηθούν - έστω για ένα γεια - μια και υπάρχουν πολλά μονοπάτια ζωής.

Όμως αυτά τα άτομα ήταν ένα «κομμάτι» της ζωής σου που για κάποια χρονική περίοδο βαδίσατε παρέα. Κτίσατε μια σχέση φιλοδοξώντας παράλληλα το τέλος της να δικαιώσει και τους δύο.

Και αυτό είναι το σημείο που μέσα στη χαρά της επιτυχίας που θα έρθει για τα παιδιά δικαιούσαι να θυμηθείς την ανθρώπινη υπόστασή σου  και να επιτρέψεις στον εαυτό σου την συνδυαστική εμφάνιση δύο συναισθημάτων.

Το πρώτο έχει να κάνει με την έντονη ικανοποίηση και το δεύτερο με μια μελαγχολία που πάντα συνοδεύει το τέλος όλων των υγειών σχέσεων.

Το γράμμα ενός μαθητή προς τον καθηγητή του 20 μέρες πριν τις πανελλαδικές εξετάσεις

Να ΄μαστε πάλι λίγες μέρες πριν τις πανελλαδικές εξετάσεις και τα παιδιά (οι τελευταίοι της γενιάς των millennials) που γεννήθηκαν όταν εμείς γιορτάζαμε την αλλαγή της χιλιετίας  βρίσκονται στο τέλος της πιο σημαντικής προσπάθειας της μαθητικής τους ζωής.

Μια προσπάθεια ασφαλώς προσωπική αλλά κάπου εκεί μεταξύ προσκηνίου και παρασκηνίου βρίσκονται και οι καθηγητές ή coach όπως οι μαθητές τους αποκαλούν.

Σε αυτή την κοντινή πριν τις πανελλαδικές περίοδο, η σχέση μαθητή – καθηγητή συνήθως «κερδίζει» στην ιεραρχία την απείρως ισχυρότερη βιολογική σχέση του παιδιού με τους γονείς του. Και αυτό γιατί για τον μαθητή (σε αυτό το χρονικό διάστημα) τα ακούσματα από την πλευρά του καθηγητή του μοιάζουν πιο «εύηχα» σε σχέση με αυτά που προέρχονται από τους γονείς του.

Το τελευταίο είναι κάτι που πρέπει να γίνει κατανοητό και συγχρόνως αποδεκτό από τους γονείς χωρίς εκτόξευση κατηγοριών προς τον εαυτό τους ή το παιδί. Η αναγνώριση ή όχι της προσφοράς μας στα παιδιά μην περιμένουμε να έρθει στην ηλικία των 18 χρόνων τους. Μήπως εμείς ξεφύγαμε αυτού του «κανόνα» στην αντίστοιχη ηλικία;

Και επειδή τα ακούσματα έχουν μικρή χρησιμότητα όταν είναι ήδη γνωστά ο μαθητής «δανείζεται» για λίγο την βιωματική εμπειρία των ετών ζωής του καθηγητή του, κόβει την τελευταία σελίδα από ένα τετράδιό του και αρχίζει να γράφει..

 

Coach για άκου λίγο,

Περιμένω να είσαι εσύ που θα μου πεις ότι σε λίγες μέρες θα αρχίσει ένας καταιγισμός πληροφόρησης [..] σχετικά με την δυσκολία των θεμάτων, την τύχη των βάσεων εισαγωγής, τον αριθμό των εισακτέων, και γενικώς εκτιμήσεων από γνώστες ή αυτοαποκαλούμενους γνώστες του χώρου. Εσύ πρέπει να μου εξηγήσεις ότι τα όποια πλασαριστούν σαν «νέα» ισχύουν για την πλειοψηφία (εκτός των δύο άκρων που δεν ανήκω) επομένως είναι πολύ «παλιά» για να επηρεάσουν μόνο τη δική μου απόδοση.

 

Θέλω να με βεβαιώσεις αλλά και να βρεις τρόπο να με πείσεις ότι μου μετέφερες όλη εκείνη τη γνώση που θεωρείς ότι πρέπει να έχω ώστε να αντιμετωπίσω με επιτυχία τα θέματα που θα δω σε λίγες μέρες.

Εγώ προσπάθησα όσο μπορούσα; Απάντησέ μου!

Την αλήθεια ζητάω ώστε να ξέρω το τελικό αποτέλεσμα αν θα με δικαιώσει ή όχι. Πες μου ότι στη ζωή (τις περισσότερες φορές) εισπράττεις αυτό που δικαιούσαι - το ανάλογο της προσπάθειά σου.

Κατάλαβε ότι αυτή την περίοδο της ζωής μου θέλω να εμπιστευτώ έντονα κάποιον και αυτός είσαι εσύ που μέσα στα δύσκολα πρέπει σου έχω θέση και εγώ.

 

Έχεις ζήσεις πολλές φορές το «μετά» των πανελλαδικών εξετάσεων. Πότε περιμένεις για να μου πεις ότι την αμέσως επόμενη μέρα του τελευταίου μαθήματος που θα δώσω θα πω στον εαυτό μου « ε, και..». Σιγά τον πόλεμο που νόμιζα (με έκαναν να νομίζω) ότι θα πάω!

 

Μέσα στα αρκετά ακόμα που θα ήθελα να σου ζητήσω είναι να μου θυμίσεις ότι μου επιτρέπεται το δικαίωμα της δεύτερης ευκαιρίας.

Εσύ δεν άσκησες αυτό το δικαίωμα στις σπουδές σου, στην καριέρα σου, στις σχέσεις σου, στη ζωή σου γενικά;

Σου «απαγόρευσε» κάποιος να ξαναπροσπαθήσεις;

Ξέρουμε και οι δύο πως αυτό δεν έγινε.

 

Κλείνοντας

Άκου σε με λοιπόν: Μαζί μου δεν τελείωσες εδώ. Σου ζητάω τώρα όλα τα προηγούμενα.

Εσύ δεν μου είπες ότι θα συμμετέχεις στο παρακάτω της ζωής μου;

Αν πιστεύεις ότι αυτό γίνεται μόνο με το ότι με εκπαίδευσες στη λογική (της επιστήμης που διάλεξες να αγαπήσεις) της Οικονομίας για να γράψω καλά στος εξετάσεις, κάνεις λάθος!