Posts

Η υπερεκτίμηση της βαθμολογίας (12.11.2018)

12 Νοεμβρίου 2018

Συμβαίνει συχνά στους μαθητές να υπερεκτιμούν τον βαθμό που γράφουν στο μάθημα των Αρχών Οικονομικής Θεωρίας στις Πανελλαδικές εξετάσεις.

Ένας από τους λόγους σχετίζεται με το πως μεταφράζουν τη λέξη «αυτονόητα».

Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η λέξη δεν έχει την ίδια (κυριολεκτική) σημασία για όλους θα θέλαμε να τονίσουμε στους μαθητές ότι το γραπτό τους είναι προτιμότερο να χαρακτηρίζεται σαν «εκνευριστικά» σαφές και επεξηγηματικό περιλαμβάνοντας τα κατά τη γνώμη τους αυτονόητα παρά το αντίθετο.

Την ανάλυση της σκέψης σας που κατέληξε σε κάποιο συμπέρασμα- αποτέλεσμα ΠΡΕΠΕΙ να την καταγράφεται  ώστε να είναι ορατή στον διορθωτή του γραπτού σας.

Τότε τον έχετε πείσει αφενός ότι ξέρετε καλά αυτό που γράφετε και αφετέρου ότι είναι σίγουρα «δικό» σας.

Σαν αποτέλεσμα δεν δικαιούται να σας «κόψει» μόρια.

Καλή συνέχεια στην προσπάθειά σας!

Πανελλαδικές εξετάσεις- Μπράβο σου που δεν αγνόησες το «δικαίωμα» της δεύτερης ευκαιρίας!

Και έτσι όπως η κατάθεση των μηχανογραφικών πλησιάζει προς το τέλος της αυτό που μένει για να κλείσει και ο φετινός κύκλος των πανελλαδικών εξετάσεων είναι η ανακοίνωση προς τα τέλη Αυγούστου των βάσεων εισαγωγής στα ΑΕΙ και ΤΕΙ.

Η συμπλήρωση του μηχανογραφικού ή καλύτερα ο τρόπος συμπλήρωσής του είναι η τελευταία κίνηση που βρίσκεται στην δική μας σφαίρα επιρροής μια και ασφαλώς στις βάσεις εισαγωγής δεν μπορούμε να παρέμβουμε.

Συμπληρώνοντας το μηχανογραφικό

Κάθομαι λοιπόν τώρα και καταγράφω τη σειρά προτίμησής μου για τις σχολές (του πεδίου που με ενδιαφέρει) έχοντας συγκεντρώσει πληροφορίες από άτομα που έχουν (τουλάχιστον) αρκετή γνώση του συγκεκριμένου χώρου αλλά ακούγοντας συγχρόνως - ενίοτε αναγκαστικά - και άλλους που έχουν το «εγκληματικό» θράσος να ανακηρύσσουν τον εαυτό τους γνώστη και μάλιστα σύμβουλο επί των πάντων.

Πρόκειται ασφαλώς για μια πολύ δύσκολη διαδικασία φιλτραρίσματος και στη συνέχεια παντρέματος επιθυμιών, πρέπει, δεδομένων και πληροφοριών η οποία όχι σπάνια  καταλήγει σε λανθασμένες επιλογές ή ακόμα και στο «στρίμωγμα» σχολών στο μηχανογραφικό προκειμένου να ονομαστώ φοιτητής. Αυτές οι τελευταίες όμως επιλογές «βρίσκονται» συνήθως πολύ μακριά από εκεί όπου εγώ πραγματικά θέλω.

Οι σημερινές σκέψεις μας - αφού πρώτα παρακαλέσουμε (θερμά) τους αυτοαποκαλούμενους γνώστες να σταματήσουν να προσφέρουν «σοφία» που δεν κατέχουν -  αφορούν κυρίως αυτή την προσπάθεια στριμώγματος σχολών στο μηχανογραφικό με βασικό κριτήριο ότι αυτές θα μας δώσουν (τουλάχιστον) το φοιτητικό πάσο!

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι δεν «πήγα» τόσο καλά όσο θα ήθελα για να περάσω σε μια από τις βασικές σχολές της προτίμησής μου και βέβαια προβληματίζομαι για το τι να κάνω.

Η απόφαση μου για το μετά ασφαλώς εξαρτάται από αρκετούς παράγοντες (μεταξύ των οποίων και ο οικονομικός) τους οποίους πρέπει να σταθμίσω με ψυχραιμία αλλά και κατόπιν ειλικρινούς συζήτησης με γονείς, καθηγητές, γνωστούς αλλά κυρίως με τον εαυτό μου.

Ερωτήσεις που με αφορούν

Κανείς άλλος εκτός από εμένα δεν ξέρει καλύτερα τις απαντήσεις των παρακάτω ερωτήσεων που ενδέχεται να καθορίσουν το μετά μου:

  1. Κατάλαβα τι ακριβώς δεν πήγε καλά και σύμφωνα με το πως το περίμενα;
  2. Αυτό που «περίμενα» συνοδεύτηκε από την ανάλογη προσπάθεια;
  3. Μήπως δεν ξεκαθάρισα τη διαφορά του θέλω από αυτή του περιμένω;
  4. Θεωρώ ότι «έδωσα» όλα εκείνα που μπορούσα και συγχρόνως «άκουσα» τους ανθρώπους που άξιζε να εμπιστευτώ;
  5. Γνωρίζω το δικαίωμά μου στη δεύτερη ευκαιρία;
  6. Συνειδητοποιώ ότι στην περίπτωση μιας νέας προσπάθειας αυτή θα αφορά ένα (μόλις) χρόνο  – ενώ ενδεχομένως θα επηρεάσει μεγάλο μέρος της ζωής μου ;
  7. Έχω σκεφτεί ότι αναλαμβάνοντας σε ένα θέμα (όχι για τα μάτια των άλλων) το μέρος της ευθύνης που μου αναλογεί «υπογράφω» την ύπαρξη καλύτερου αποτελέσματος την δεύτερη φορά που θα το αντιμετωπίσω;
  8. Η απάντησή μου στο ερώτημα «αν θέλω να ασκήσω το δικαίωμα στη δεύτερη ευκαιρία» είναι η λέξη «ΠΟΛΥ»;

Η γνώμη μας

Μέσα στη καρδία του καλοκαιριού ακούγεται «εφιαλτικό» σενάριο για ένα 18χρονο που μόλις τέλειωσε τις πανελλαδικές εξετάσεις να αρχίζεις συζητήσεις που να καταλήγουν στο ερώτημα «μήπως να ξαναδώσω»;

Το καλοκαίρι είναι εδώ και πρέπει να το χαρείτε αλλά κάπου εκεί προς τα τέλη Αυγούστου σκεφτείτε ότι καλοκαίρια θα υπάρξουν πάρα πολλά στη ζωή σας πανελλαδικές όμως λίγο δύσκολο πάνω από 2 φορές.

Αν δεν αρνείστε την αλήθεια της προηγούμενης πρότασης και αν απαντήστε «άκοπα» στις παραπάνω ερωτήσεις μη φοβηθείτε τη δεύτερη προσπάθεια. Αυτή η αίσθηση του «πάλι θα πρέπει να πιάσω αυτά τα μαθήματα» φαντάζει κάτι σαν τρομακτική μόνο στο τώρα. Αν η απόφασή σας είναι «πραγματική» και αντιπροσωπεύει κυρίως το δικό σας θέλω σε πολύ λίγο διάστημα το προηγούμενο συναίσθημα θα έχει χαθεί.

Με την εμπειρία που αποκτήσατε αλλά και με τις όποιες διορθωτικές αλλαγές στο σκεπτικό σας σε ένα μόλις χρόνο το πιο πιθανό είναι να πείτε αλλά και να επαναλαμβάνετε συχνά στον εαυτό σας «Μπράβο σου που δεν αγνόησες το δικαίωμα της δεύτερης ευκαιρίας»

ΑΟΘ – Πανελλαδικές. Σκέψεις για τους μαθητές που θα εξεταστούν το 2019.

Οι πανελλαδικές εξετάσεις του 2018 και για τα βασικά μαθήματα τελειώνουν αύριο 19 Ιουνίου και σειρά παίρνουν οι νεότεροι που ξεκινούν τώρα την καλοκαιρινή προετοιμασία.

Μέσα στην γενικότερη «ασάφεια» της εποχής οι μαθητές καλούνται (μεταξύ άλλων) να «αποκωδικοποιήσουν» τα μηνύματα που στέλνει το περιβάλλον και τα οποία διατηρούν το χαρακτηριστικό της εποχής που αναφέραμε πριν.

Αναφερόμενοι στα παιδιά που ενδιαφέρονται για τις οικονομικές σχολές και θα δώσουν και ΑΟΘ (Αρχές οικονομικής θεωρίας) ελπίζουμε να φανούν έξυπνοι - οξυδερκείς στη μετάφραση «αυτού» που προσπαθεί να εκπέμψει η ατμόσφαιρα.

Συγκεκριμένα και με λύπη θέλουμε να υπενθυμίσουμε ότι οι πολιτικές  της χώρας και στο χώρο της παιδείας δεν «φημίζονται» για το σχεδιασμό τους και την μακροπρόθεσμη στόχευσή τους.

Ακριβώς αντίθετα αυτές «επιλέγονται» με ιδιαίτερα κοντόφθαλμες λογικές και για τις οποίες δυσκολευόμαστε να βρούμε πειστικά στοιχεία ότι προωθούν το γενικό καλό.

Το παραπάνω «ατυχές» χαρακτηριστικό οι μαθητές πρέπει να το αντιληφθούν και να μη παρασυρθούν σε εξαγωγή λανθασμένων συμπερασμάτων.

Συγκεκριμένα, στο μάθημα ΑΟΘ τα φετινά (άοσμα) θέματα θα τα χαρακτηρίζαμε τα ευκολότερα των τελευταίων (τουλάχιστον) 10 ετών. Αντίθετα τα περσινά ήταν τα δυσκολότερα της 10ετίας.

Ασφαλώς τα θέματα δεν έχουν τον ίδιο βαθμό δυσκολίας κάθε χρόνο. Όμως από το ένα άκρο να «περνάς» στο άλλο στη διάρκεια ενός (μόνο) χρόνου είναι κάτι που δυστυχώς επιβεβαιώνει την άποψή μας για την παντελή έλλειψη συγκεκριμένου σχεδιασμού.

Ευχόμαστε οι μαθητές που ενημερώνονται και παρακολουθούν ό,τι σχετικό με τα θέματα να μη «παρασυρθούν» από τη φετινή χρονιά και υποτιμήσουν το μάθημα. Χρειάζεται προσοχή και στην ποιοτική προσπάθεια που θα καταβάλουν αλλά και στον τρόπο προσέγγισης του μαθήματος που ασφαλώς (και αντίθετα με τα φετινά θέματα) δεν είναι θεωρητικός.

Καλή αρχή στην προσπάθειά σας!

ΥΓ. Κάποιοι θα μιλήσουν για συμπτώσεις - εμείς δεν πιστεύουμε (πάντα) σε αυτές..

Η «ανθρώπινη» υπόσταση του καθηγητή

Χθες  1  Ιουνίου ήταν για αρκετούς καθηγητές ίσως το τελευταίο (για τη χρονιά) μάθημα προετοιμασίας των μαθητών για τις πανελλαδικές εξετάσεις που ξεκινούν σε λιγότερο από μια εβδομάδα.

Αυτή η προετοιμασία βασίστηκε στην δημιουργία μιας σχέσης καθηγητή - μαθητή την οποία χαρακτήρισαν η μεταφορά γνώσης, η ανθρώπινη επικοινωνία, η κοινή στόχευση, η εμπιστοσύνη, αλλά και η παρουσία συναισθημάτων - πολλές  φορές αναγνωρίσιμων στο μετά.

Από τη μεριά του ο καθηγητής εκτός της μεταφοράς όλης της εκπαιδευτικής και όχι μόνο (θα έπρεπε..) γνώσης που θεωρεί απαραίτητη για τον μαθητή «απαιτείται» να είναι και ο δυνατός της παρέας. Αυτός που στηρίζει, ενισχύει, εμψυχώνει, και ενδυναμώνει.

Ο καθηγητής είναι εκείνος που έχει βιώσει - μέσα από την προσπάθεια των μαθητών του -την διαδικασία των πανελλαδικών πολλές φορές στη ζωή του. Αυτές οι πολλές συμμετοχές του [..] είναι εκείνες που του έχουν δώσει την εμπειρία της διαχείρισης της αγωνίας και του άγχους που δημιουργείται στον μαθητή, και συγχρόνως εκείνες που του «απαγορεύουν» την οποιαδήποτε σκέψη αποποίησης αυτού του ρόλου.

‘Ένα λοιπόν από τα πολλά ΠΡΕΠΕΙ του καθηγητή είναι και η ψυχραιμία, η αποστασιοποίηση «παρέα» με την έντονη παρουσία - συμμετοχή, η ψυχρή περιγραφή με έντονα τα στοιχεία της ενσυναίσθησης, και η «εξαφάνιση» του προσωπικού άγχους που υπάρχει όταν αγαπάς αυτό που κάνεις.

Και κάνοντας λοιπόν τον απολογισμό για τη συμμετοχή σου στο παρακάτω της ζωής των άλλων ίσως καταλήξεις να δώσεις μια καλή βαθμολογία στο πολυδιάστατο έργο που επέλεξες να αναλάβεις.

Περιμένεις λοιπόν (και εσύ) λίγες μέρες μέχρι να ολοκληρωθούν οι εξετάσεις για να χαρείς για το αποτέλεσμα της προσπάθειας των μαθητών που θα τους μεταφέρει σε άλλο επίπεδο ζωής. Είναι τότε που θα δώσεις ένα «μπράβο» και σε εσένα για τη συμμετοχή σου στην επιτυχία των άλλων με τους οποίους οι δρόμοι σας ίσως δεν ξανασυναντηθούν - έστω για ένα γεια - μια και υπάρχουν πολλά μονοπάτια ζωής.

Όμως αυτά τα άτομα ήταν ένα «κομμάτι» της ζωής σου που για κάποια χρονική περίοδο βαδίσατε παρέα. Κτίσατε μια σχέση φιλοδοξώντας παράλληλα το τέλος της να δικαιώσει και τους δύο.

Και αυτό είναι το σημείο που μέσα στη χαρά της επιτυχίας που θα έρθει για τα παιδιά δικαιούσαι να θυμηθείς την ανθρώπινη υπόστασή σου  και να επιτρέψεις στον εαυτό σου την συνδυαστική εμφάνιση δύο συναισθημάτων.

Το πρώτο έχει να κάνει με την έντονη ικανοποίηση και το δεύτερο με μια μελαγχολία που πάντα συνοδεύει το τέλος όλων των υγειών σχέσεων.

Το γράμμα ενός μαθητή προς τον καθηγητή του 20 μέρες πριν τις πανελλαδικές εξετάσεις

Να ΄μαστε πάλι λίγες μέρες πριν τις πανελλαδικές εξετάσεις και τα παιδιά (οι τελευταίοι της γενιάς των millennials) που γεννήθηκαν όταν εμείς γιορτάζαμε την αλλαγή της χιλιετίας  βρίσκονται στο τέλος της πιο σημαντικής προσπάθειας της μαθητικής τους ζωής.

Μια προσπάθεια ασφαλώς προσωπική αλλά κάπου εκεί μεταξύ προσκηνίου και παρασκηνίου βρίσκονται και οι καθηγητές ή coach όπως οι μαθητές τους αποκαλούν.

Σε αυτή την κοντινή πριν τις πανελλαδικές περίοδο, η σχέση μαθητή – καθηγητή συνήθως «κερδίζει» στην ιεραρχία την απείρως ισχυρότερη βιολογική σχέση του παιδιού με τους γονείς του. Και αυτό γιατί για τον μαθητή (σε αυτό το χρονικό διάστημα) τα ακούσματα από την πλευρά του καθηγητή του μοιάζουν πιο «εύηχα» σε σχέση με αυτά που προέρχονται από τους γονείς του.

Το τελευταίο είναι κάτι που πρέπει να γίνει κατανοητό και συγχρόνως αποδεκτό από τους γονείς χωρίς εκτόξευση κατηγοριών προς τον εαυτό τους ή το παιδί. Η αναγνώριση ή όχι της προσφοράς μας στα παιδιά μην περιμένουμε να έρθει στην ηλικία των 18 χρόνων τους. Μήπως εμείς ξεφύγαμε αυτού του «κανόνα» στην αντίστοιχη ηλικία;

Και επειδή τα ακούσματα έχουν μικρή χρησιμότητα όταν είναι ήδη γνωστά ο μαθητής «δανείζεται» για λίγο την βιωματική εμπειρία των ετών ζωής του καθηγητή του, κόβει την τελευταία σελίδα από ένα τετράδιό του και αρχίζει να γράφει..

 

Coach για άκου λίγο,

Περιμένω να είσαι εσύ που θα μου πεις ότι σε λίγες μέρες θα αρχίσει ένας καταιγισμός πληροφόρησης [..] σχετικά με την δυσκολία των θεμάτων, την τύχη των βάσεων εισαγωγής, τον αριθμό των εισακτέων, και γενικώς εκτιμήσεων από γνώστες ή αυτοαποκαλούμενους γνώστες του χώρου. Εσύ πρέπει να μου εξηγήσεις ότι τα όποια πλασαριστούν σαν «νέα» ισχύουν για την πλειοψηφία (εκτός των δύο άκρων που δεν ανήκω) επομένως είναι πολύ «παλιά» για να επηρεάσουν μόνο τη δική μου απόδοση.

 

Θέλω να με βεβαιώσεις αλλά και να βρεις τρόπο να με πείσεις ότι μου μετέφερες όλη εκείνη τη γνώση που θεωρείς ότι πρέπει να έχω ώστε να αντιμετωπίσω με επιτυχία τα θέματα που θα δω σε λίγες μέρες.

Εγώ προσπάθησα όσο μπορούσα; Απάντησέ μου!

Την αλήθεια ζητάω ώστε να ξέρω το τελικό αποτέλεσμα αν θα με δικαιώσει ή όχι. Πες μου ότι στη ζωή (τις περισσότερες φορές) εισπράττεις αυτό που δικαιούσαι - το ανάλογο της προσπάθειά σου.

Κατάλαβε ότι αυτή την περίοδο της ζωής μου θέλω να εμπιστευτώ έντονα κάποιον και αυτός είσαι εσύ που μέσα στα δύσκολα πρέπει σου έχω θέση και εγώ.

 

Έχεις ζήσεις πολλές φορές το «μετά» των πανελλαδικών εξετάσεων. Πότε περιμένεις για να μου πεις ότι την αμέσως επόμενη μέρα του τελευταίου μαθήματος που θα δώσω θα πω στον εαυτό μου « ε, και..». Σιγά τον πόλεμο που νόμιζα (με έκαναν να νομίζω) ότι θα πάω!

 

Μέσα στα αρκετά ακόμα που θα ήθελα να σου ζητήσω είναι να μου θυμίσεις ότι μου επιτρέπεται το δικαίωμα της δεύτερης ευκαιρίας.

Εσύ δεν άσκησες αυτό το δικαίωμα στις σπουδές σου, στην καριέρα σου, στις σχέσεις σου, στη ζωή σου γενικά;

Σου «απαγόρευσε» κάποιος να ξαναπροσπαθήσεις;

Ξέρουμε και οι δύο πως αυτό δεν έγινε.

 

Κλείνοντας

Άκου σε με λοιπόν: Μαζί μου δεν τελείωσες εδώ. Σου ζητάω τώρα όλα τα προηγούμενα.

Εσύ δεν μου είπες ότι θα συμμετέχεις στο παρακάτω της ζωής μου;

Αν πιστεύεις ότι αυτό γίνεται μόνο με το ότι με εκπαίδευσες στη λογική (της επιστήμης που διάλεξες να αγαπήσεις) της Οικονομίας για να γράψω καλά στος εξετάσεις, κάνεις λάθος!

Οι τελευταίοι της γενιάς των Millennials «αντιμέτωποι» με τις Πανελλαδικές εξετάσεις 2018

Και να λοιπόν που οι Πανελλαδικές εξετάσεις του 2018 γίνονται όλο και πιο «ορατές». Πρωταγωνιστές βέβαια της συγκεκριμένης περιόδου οι μαθητές. Δίπλα όλοι οι υπόλοιποι εμείς - γονείς, καθηγητές, φίλοι, γείτονες, πάσης φύσεως σύμβουλοι αλλά και μια ατμόσφαιρα που απαιτεί χωρίς να αιτιολογεί (με την έμπρακτη παρουσία της) το γιατί..

Η έλλειψη πειστικών εξηγήσεων για τα δρώμενα χαρακτηρίζει την εποχή μας. Δίνονται τα «περίπου» γιατί έγινε ή πρέπει να γίνει  κάτι.  Τα «πραγματικά» γιατί – αν υπάρχουν – δεν προσφέρονται ή και «προστατεύονται» από το να γίνουν αντιληπτά από τους  πολλούς.

Γιατί λοιπόν σήμερα οι τελευταίοι (γεννηθέντες το 2000) της γενιάς των Millennials (Generation Y) αγωνίζονται να περάσουν την πύλη των ΑΕΙ ή των ΤΕΙ (που αύριο μπορεί να βαπτιστούν σε ΑΕΙ).

Ποιά ή ποιές είναι οι απαντήσεις που δίνονται σε αυτό το ερώτημα;

Ασφαλώς τα γιατί δεν βρίσκονται ερμηνεύοντας την «συμπεριφορά της ατμόσφαιρας» μια και αυτή «μάλλον» δεν μας προσφέρει και τα κατάλληλα ερείσματα για να προσεγγίσουμε την απάντηση. Αντίθετα η συμπεριφορά της συνάδει απόλυτα με τις κατηγόριες που εκτοξεύει προς τους Millennials, όπως αυτές της απάθειας, του εγώ, του ναρκισσισμού (Ο ναρκισσισμός της εξουσίας) της αδιαφορίας για τα κοινά, των  μεγάλων απαιτήσεων αλλά της μικρής προσφοράς.

Οι σκέψεις μας

Από τις πρώτες γραμμές του προλόγου της σκέψης μας διευκρινίζουμε ότι το πέρασμα στην τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν είναι αυτοσκοπός, ούτε από μόνο του εξασφαλίζει το καλύτερο αύριο της ζωής μας.

Τα οφέλη μιας τέτοιας επιτυχίας: θα ξεκινήσουν από το ότι θα «διδαχτείτε» ότι οι στόχοι κατακτώνται μέσα από συνειδητή προσπάθεια και ότι δεν χαρίζονται, θα εξαρτηθούν από τον «τρόπο» της παρουσίας σας στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, και θα αξιοποιηθούν από το πως θα αποκωδικοποιήσετε αυτά που «έμαθε» η σκέψη σας στα χρόνια της φοιτητικής σας ζωής.

Αυτό που μπορείτε να πετύχετε μετά από ένα συνειδητοποιημένο πέρασμα από τους χώρους της ανώτατης εκπαίδευσης είναι να «επιτρέψετε» στη σκέψης σας να λειτουργεί αυτοβούλως. Αυτή η αποκοπή από την copy paste λογική είναι εκείνη που θα δώσει ώθηση σε μια ζωή πιο κοντά στα δικά σας θέλω.

Θα έχετε προσφέρει τη δύναμη στη σκέψη αφενός να αποκρούσει τις κατηγόριες προς την γενιά σας, αυτή των Millennials - μια και δεν υπήρξε εισβολή της γενιάς σας από άλλο πλανήτη αλλά ήταν γήινο δημιούργημα προηγούμενων γενεών, και αφετέρου να αντιληφθεί ότι η κλωνοποίηση της σκέψης (Το πρόσωπο πίσω από τις Βενετσιάνικες μάσκες) οδήγησε στην ομαδοποίησή της και στη συνέχεια τη λειτουργία της σύμφωνα με τα θέλω – επιδιώξεις της ατμόσφαιρας.

Το δρομολόγιο για τη δημιουργία του καλύτερου αύριο δεν θα τελειώσει εκεί.  Αξιοποιώντας τη νέα σας «γνώση» θα βρεθείτε πιο κοντά στην δυνατότητα ανακάλυψης των «πραγματικών γιατί». Επομένως και της λήψης της «δικής σας» απόφασης για το πως αλλά και το που θα συναντήσετε τα προσωπικά θέλω ζωής. Συγχρόνως ο νέος τρόπος σκέψης σας θα σας οδηγήσεις στο να προσφέρετε στην επόμενη γενιά μια «πνευματική» καλλιέργεια καλύτερη από αυτή που προσφέραμε εμείς σε εσάς.

Να έχετε την ανάλογη ανταμοιβή της προσπάθειά σας!

Αυστηρή ή επιεικής η βαθμολογία των διαγωνισμάτων πριν τις πανελλαδικές εξετάσεις

Η προετοιμασία των μαθητών της Γ΄ Λυκείου για τις Πανελλαδικές εξετάσεις περιλαμβάνει ασφαλώς και ανά τακτά χρονικά διαστήματα διαγωνίσματα.

Μέσα από τη γραπτή ή προφορική (ανάλογα της περίπτωσης) εξέταση γίνεται προσπάθεια να εντοπιστούν κενά, να αναλυθούν – εξηγηθούν τα λάθη, και βέβαια να εξοικειωθούν οι μαθητές στις «συνθήκες» των εξετάσεων που έρχονται – αυτό που ονομάζουμε «προσομοίωση».

Αναμφίβολα ο καλός βαθμός ενός διαγωνίσματος είναι το ζητούμενο μια και η «σωστή» του μετάφραση δίνει δύναμη στο μαθητή για την συνέχεια και ισχυροποιεί μέσα του το «θα πάω καλά». Βέβαια η «λανθασμένη» μετάφραση ακούει στο όνομα εφησυχασμός, και κάτι τέτοιο 5 μήνες πριν τις πανελλαδικές ποτέ δεν θέλουμε να συμβεί.

Πόσο αντιπροσωπευτικός είναι ο βαθμός των διαγωνισμάτων προετοιμασίας

Αρκετές φορές ο μαθητής δυσαρεστείται που του «έκοψαν» μόρια σε σημεία που κατά τη γνώμη του δεν έπρεπε. Αισθάνεται αδικημένος. Και μάλιστα ίσως το αίσθημα της αδικίας να μεγαλώνει συγκρίνοντας το βαθμό του με τους αντίστοιχους των συμμαθητών του.

Να δούμε όμως και το θέμα από τη μεριά του βαθμολογητή - καθηγητή.

Ξεκινώντας με το  δεδομένο ότι υπάρχει μόνο καλή θέληση στη σχέση καθηγητή – μαθητή ο πρώτος ΔΕΝ πρέπει να ωραιοποιήσει την εικόνα ενός γραπτού προετοιμασίας για τις πανελλαδικές. Εξάλλου η μάθηση προτιμά την ποιότητα αντί της ποσότητας. Όσο και να ακούγεται «σκληρό» πρέπει να είναι αυστηρός κριτής - όχι για να αυτοονομασθεί αυστηρός, αλλά για να βοηθήσει τον μαθητή να γνωρίσει (από πριν) την πραγματική ατμόσφαιρα των Πανελλαδικών. Και αυτή η ατμόσφαιρα δεν είναι ασφαλώς για να τη φοβάται ΑΛΛΑ είναι μια ατμόσφαιρα διαφορετική.

Τα διαφορετικά στοιχεία των Πανελλαδικών εξετάσεων σε σχέση με τις εξετάσεις προετοιμασίας

Σαν πρώτο θα αναφέρουμε το ίδιο το περιβάλλον με την κυριολεκτική του έννοια. Δεν είναι το ίδιο να γράφεις παρέα με τους φίλους σου σε μια γνώριμη τάξη ενώ συγχρόνως αισθάνεσαι την «ασφάλεια» της παρουσίας του καθηγητή σου με το να βρίσκεσαι σε ένα (ενδεχομένως) όχι οικείο χώρο χωρίς τη δυνατότητα να εκφράσεις πιθανή απορία στους επιβλέποντες καθηγητές.

Το δεύτερο στοιχείο που πρέπει να συνειδητοποιήσει ο μαθητής είναι ότι ο διορθωτής του γραπτού του (στις Πανελλαδικές εξετάσεις) ΔΕΝ τον γνωρίζει. Είναι μια απρόσωπη σχέση και ακριβώς γι αυτό το λόγο το γραπτό πρέπει να είναι απόλυτα «πειστικό» για τον διορθωτή. Σε αυτή την περίπτωση ο καθηγητής δεν ξέρει τις γνώσεις του μαθητή κάτι που σημαίνει ότι αν θέλει να είναι δίκαιος πρέπει να είναι αυστηρός κριτής.





Επίλογος

Αγαπημένοι μαθητές ο καθηγητής είναι σύμμαχος στην προσπάθειά σου (Η συμμετοχή του καθηγητή στο παρακάτω της ζωής των άλλων) και  οι παραπάνω σκέψεις δεν γράφτηκαν για να φοβίσουν, να αγχώσουν, ή να μειώσουν την αυτοπεποίθησή σας. Σαν στόχο έχουν ακριβώς το αντίθετο μια και πιστεύουμε ότι το άγχος και ο φόβος κάνουν έντονη την παρουσία τους όχι όταν είσαι προετοιμασμένος για την πραγματική εικόνα μιας δοκιμασίας αλλά όταν πρωτογνωρίζεις την πραγματικότητα στη διάρκεια της δοκιμασίας.

Καλή συνέχεια στην προσπάθειά σας.





Πανελλαδικές εξετάσεις. Πως θα είναι η επόμενη μέρα

Την Τρίτη  λοιπόν 18 Ιουλίου  λήγει και τυπικά η περίοδος για τις φετινές Πανελλαδικές  εξετάσεις.

Οι πρωταγωνιστές

Η σκέψη μας αρχίζει από τα παιδιά τα οποία κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν τις πιο δύσκολες εξετάσεις στο μέχρι τώρα της ζωής τους.  Τις χαρακτηρίζουμε δύσκολες γιατί έχουν ένα «ειδικό» βάρος για τη μελλοντική πορεία ζωής, αλλά και επειδή είναι οι πρώτες όπου έρχεσαι άμεσα αντιμέτωπος με την προσπάθειά σου εισπράττοντας – κατά κανόνα – το ανάλογο της προσπάθειας αντίτιμο.

Αποτελούν το «ξεκλείδωμα» της ηλικίας των 18 ετών για το πέρασμα σε μια «νέα» περίοδο ζωής. Μιας ζωής «πολύ άλλης»! Και το «άλλης» περιλαμβάνει όλους εκείνους που συμμετέχουν στο περιβάλλον σου. Ξαφνικά  γονείς, γνωστοί, φίλοι, ακόμα και έρωτες σε «βλέπουν» αλλιώς!

Ίσως είναι η μοναδική περίοδος της ζωής που μέσα σε δύο ή τρεις το πολύ μήνες αισθάνεσαι τόσο διαφορετικός. Και το «διαφορετικός» δεν το εισπράττεις μόνο όταν κοιτάζεσαι στον καθρέπτη.Έρχεται και από το νέο τρόπο που σε αντιμετωπίζουν και ο οποίος αναγκαστικά σου επιβάλλει την αναγνώρισή του διαφορετικού εαυτού σου. Εκείνου που κυκλοφορεί πλέον σε νέα «σαλόνια» ζωής.

Το περιβάλλον

Σειρά στο σκεπτικό μας παίρνουν οι γονείς. Προσωπικά έχω γνωρίσει ελάχιστους που δεν λατρεύουν τα πλάσματα που οι ίδιοι έφεραν στη ζωή! Οι συντριπτικά περισσότεροι των γνωστών μου προσπάθησαν και προσπαθούν για το καλύτερο των παιδιών τους. Άλλοι κατάφεραν να προσαρμόσουν το  «καλύτερο» στη σημερινή μετάφραση της λέξης. Δηλαδή να αποδεχτούν την εποχή, ανεξάρτητα αν συμφωνούν ή όχι με τη μορφή της. Άλλοι παρέμεινα σε  μια σταθερή διαχρονικά  αίσθηση για το τι σημαίνει η λέξη καλύτερο.

Σε όποια κατηγορία και αν ανήκουν, το ρόλο του γονιού ούτε  τον σπούδασαν ούτε είχαν ποτέ την δυνατότητα πρόβας..

Η συνεισφορά τους στην εν λόγω προσπάθεια των παιδιών τους θα αναγνωριστεί ή όχι χρόνια μετά. Και τότε θα είναι έμπρακτα. Θα είναι πολύ δυνατή η φωνή των παιδιών που θα τους επιστρέψει ένα μεγάλο ευχαριστώ!

Κάπου εκεί στα τελειώματα της σκέψης μας για το μετά των πανελλαδικών εμφανίζονται οι καθηγητές. Είναι εκείνοι που σήμερα ονομάζονται από τα παιδιά  coach!

Σαν coach λοιπόν έπρεπε να έχουν τη γνώση, την ικανότητα της διαφορετικής προσέγγισης και επικοινωνίας, το «προσόν» να είναι συγχρόνως μακριά αλλά και κοντά. Να είναι ταυτόχρονα αποστασιοποιημένοι αλλά και ευαίσθητοι, να είναι μαζί αυστηροί και φιλικοί, να διαθέτουν υπομονή και βέβαια «Να αγαπάνε αυτό που κάνουν».

Ίσως όμως το πιο σημαντικά από όλα είναι να μη φοβούνται την «καλύτερη» έκδοσή τους στο μελλοντικό πρόσωπο ενός μαθητή τους.

Αν πετύχουμε αυτό το τελευταίο θα έχουμε κάνει πολύ σωστή δουλειά!

 

Συγχαρητήρια σε όλους που συμμετείχαν στο ξεκίνημα της νέας ζωής των παιδιών.

Καλό καλοκαίρι!

 

2 σκέψεις λίγο πριν τις Πανελλαδικές εξετάσεις

Κάθε χρονιά - πριν τις πανελλαδικές εξετάσεις - ασφαλώς εύχομαι την επιτυχία σε όλα τα άτομα που συνεργαστήκαμε στους όποιους χώρους διδάσκω.

Μαζί με τις ευχές μου - που μπορεί να ακούγονται τυπικές αλλά δεν είναι - αναζητώ  το κάτι «παραπάνω». Κάτι που θα «αγγίξει» πιο έντονα τον υποψήφιο φοιτητή, θα τον ηρεμίσει, θα τον δυναμώσει και συγχρόνως δεν θα το έχει ακούσει άλλες 100 φορές.

Αγαπημένοι μου μαθητές δύο σκέψεις θέλω μόνο να σας μεταφέρω λίγο χρόνο πριν γράψετε το πρώτο σας μάθημα.

Η λέξη Πανελλαδικές

Η πρώτη σχετίζεται με την ίδια τη λέξη «Πανελλαδικές» η οποία εκτός της τρομοκρατικής έννοιας που της προσδίδουν έχει και μια κυριολεκτική – πραγματική. Και αυτή είναι ότι αυτές οι εξετάσεις αφορούν ΟΛΗ την Ελλάδα. Δηλαδή, αυτή τη δοκιμασία την περνούν πάνω από 100.000 μαθητές. Η συνειδητοποίηση της αλήθειας, ότι δεν γράφω ΜΟΝΟ εγώ, μπορεί να μειώσει την αίσθηση της «αγωνίας κατ’ αποκλειστικότητα».

Το όμορφο αύριο

Μια δεύτερη σκέψη «φωτογραφίζει» το γεγονός ότι στο τώρα μου δεν μπορώ να φανταστώ (και να είμαι βέβαιος) το πως θα «ορίζεται» το όμορφο αύριο… Εννοώ ότι η επιλογή σχολής με τα σημερινά κριτήρια ΔΕΝ σημαίνει απαραίτητα ότι θα αποδειχτεί στο μέλλον και η σωστή. Αν λοιπόν η προσδοκία μου δεν επαληθευθεί, κάποια χρόνια μετά, ενδεχομένως να  «πανηγυρίσω» που δεν πέρασα στην πρώτη επιλογή μου.

Οι λίγες ώρες που μένουν πριν ξεκινήσετε ας είναι ώρες «ήρεμης» προσπάθειας για όλους σας. Η επιτυχία θα έρθει αν την κυνηγήσουμε σε όλες τις «φάσεις» της ζωής μας και το «πρόσωπό» της συνήθως δεν είναι αυτό που σήμερα θεωρούμε ιδανικό.

Καλή αρχή..Χάρηκα που σας γνώρισα!

Πανελλαδικές εξετάσεις ~ Διαγωνίσματα προετοιμασίας μέχρι το παρά πέντε;

Η προετοιμασία για τις πανελλαδικές εξετάσεις έχει αρχίσει εδώ και αρκετό χρόνο. Κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος οι υποψήφιοι είχαν την ευκαιρία μέσα από τα διαγωνίσματα που έγραψαν να εντοπίσουν τα δυνατά και αδύνατα σημεία τους, αλλά  και να παρακολουθήσουν την εξέλιξη -  πορεία της προσπάθειάς τους.

Αυτός ακριβώς είναι και ο «ρόλος» των προσομοιώσεων. Δηλαδή να «δοκιμαστεί» ο υποψήφιος για εισαγωγή στα ΑΕΙ – ΤΕΙ σε συνθήκες ίδιες (στο μέτρο του εφικτού) με αυτές που θα συναντήσει σε λίγες μέρες που θα κληθεί να γράψει τις επίσημες εξετάσεις.

Οι συνθήκες βέβαια αφορούν ή πρέπει να αφορούν την δυσκολία, τον αριθμό των θεμάτων, τον διαθέσιμο χρόνο, τις συνθήκες επιτήρησης, κ.α.

Υπάρχει όμως ένα παράγοντας που δεν μπορεί να «εμφανιστεί» και πειστικά να «υπάρχει» στα διαγωνίσματα προετοιμασίας. Και αυτός ονομάζεται άγχος. Αυτό που θα εμφανιστεί περιμένοντας τα θέματα, θα συνεχιστεί όταν τους ρίξεις μια πρώτη ματιά και θα ενταθεί όταν θα ψάχνεις την εικόνα της «ασφάλειας» που σου έδινε η παρουσία του καθηγητή σου, αλλά αυτή δεν θα υπάρχει.

Αυτός ο παράγοντας - άγχος -  δεδομένου ότι δεν μπορεί να εξαφανιστεί θα πρέπει να ελεγχθεί ή περιοριστεί στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό.

Κατά τη γνώμη μας ένας από τους τρόπους που αυτό είναι δυνατόν να επιτευχθεί  είναι και η ύπαρξη ενός διαστήματος «ηρεμίας» για τον μαθητή προ των επίσημων εξετάσεων.

Η χρησιμότητα των διαγωνισμάτων μέχρι και λίγες μέρες πριν την έναρξη των πανελλαδικών δεν μας βρίσκει σύμφωνους και αυτό γιατί οι πιθανότητες για τον υποψήφιο φοιτητή να «μάθει» την τελευταία στιγμή κάτι που δεν έχει ακούσει μέχρι σήμερα θεωρούμε ότι είναι περιορισμένες.

Αντίθετα, υπάρχει το ενδεχόμενο, ένα θέμα που θα δυσκολέψει να «επιβαρύνει» την ψυχολογία δημιουργώντας μια ασυνείδητη γενίκευση της δυσκολίας που θεωρούμε ότι έχουμε. Κάτι τέτοιο θα δημιουργήσει πρόσθετο άγχος και χρόνος πλέον για να αντιμετωπιστεί δεν θα υπάρχει.

Ασφαλώς η παραπάνω άποψη εκφράζει εμάς και επομένως δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί το σύνολο των συναδέλφων, μαθητών και γονιών.

Σε «ευθυγράμμιση» όμως με τα πιστεύω μας επί του θέματος, δεν θα δημοσιεύσουμε νεότερο διαγώνισμα (εκτός αυτών που ήδη έχουμε)

Υπομονή, προσπάθεια, πίστη στις δυνατότητές σας και σωστή επανάληψη!

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το