Posts

Πανελλαδικές εξετάσεις. Παρατηρήσεις για τη χρονιά που τελείωσε και σκέψεις για την επόμενη.

Ξεκίνησε η καλοκαιρινή προετοιμασία των μαθητών που θα συμμετάσχουν  στις πανελλαδικές εξετάσεις της επόμενης περιόδου (2019-20) με πολλές αλλαγές στην ύλη οι οποίες αλλαγές,  ως συνήθως στη χώρα μας, είναι της τελευταίας στιγμής!

Αυτές οι (στο παρά πέντε) διαφοροποιήσεις ασφαλώς δεν εξυπηρετούν τους μαθητές,  τους γονείς ή τους καθηγητές. Ο βασικός λόγος σχετίζεται με το γεγονός ότι θα πρέπει να γίνει ένας «νέος» προγραμματισμός προσπάθειας, κόστους και ανάλυσης της ύλης αντίστοιχα από την κάθε μια από τις προηγούμενες ομάδες.

Και βέβαια ο σωστός προγραμματισμός θέλει χρόνο, όχι μόνο για να σχεδιαστεί, αλλά  και για  να ελεγχθεί.

Ας ελπίσουμε ότι όλοι που συμμετέχουν στην εν λόγω διαδικασία θα καταβάλουν την κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε το αποτέλεσμα να είναι ικανοποιητικό  - κυρίως για τα παιδιά.

Τι μας έμεινε από την προηγούμενη χρονιά

Χωρίς να παραγνωρίζουμε τα αντιφατικά μηνύματα του ευρύτερου περιβάλλοντος προς τους νέους, τα επιφανειακής ποιότητας προωθούμενα πρότυπα και τις copy paste λογικές – συμπεριφορές, η χρονιά που πέρασε μας άφησε με τις παρακάτω διαπιστώσεις.

Δεν μας άρεσε η διαφωνία (για τη διαφωνία) μεταξύ συναδέλφων, η προσπάθεια «επίδειξης» γνώσεων, η κατάθεση «απόψεων» που δεν στηρίζονται σε επιστημονικά κριτήρια,  αλλά ούτε και η επιλεκτική (ανάλογα με τις πρόσκαιρες ανάγκες) μνήμη.

Θα πρέπει αρχικά, εμείς οι καθηγητές, να συνειδητοποιήσουμε ποιο ακριβώς είναι το έργο μας - κάτι που στη δική μας περίπτωση είναι αρκετά διαφορετικό της έννοιας του  επαγγέλματος. Εμείς, ασκώντας το επάγγελμα μας, συμμετέχουμε στο (παρακάτω της ζωής των άλλων) και αυτό (παρότι ακούγεται ρομαντικό) πρέπει να μας ευαισθητοποιήσει αρκετά.

Θα συγχαρούμε εκείνους τους γονείς που μέσα σε μια ακόμα χρονιά οικονομικής (και όχι μόνο) κρίσης, προσέφεραν αυτό που μπορούσαν σε επίπεδο υλικής αλλά κυρίως συναισθηματικής βοήθειας. Και αυτό το «κράμα» συμμετοχής στην προσπάθεια των παιδιών δεν είναι εύκολο να διατηρήσει τις απαραίτητες δοσολογίες - ισορροπίες ώστε να μη θεωρηθεί δεδομένο ή μια αυστηρή υποχρέωση των γονιών.

Θα διαφωνήσουμε με την επιθετική ή την αγχωτική παρουσία μια και αυτή συνήθως δημιουργεί τύψεις στο παιδί σε περίπτωση όχι ικανοποιητικού τελικού αποτελέσματος. Και ασφαλώς ο στόχος δεν είναι να ενοχοποιήσουμε τους νέους αλλά να ενεργοποιήσουμε το δυναμικό τους, χωρίς παράλληλα τον εφησυχασμό τους.

Σχετικά με τα παιδιά, δηλαδή τους βασικούς πρωταγωνιστές, δεν μας ευχαριστεί το γεγονός ότι (αν και το μεγάλο μερίδιο ευθύνης ανήκει όχι στα ίδια) η καταβολή προσωπικής προσπάθειας διαχρονικά μειώνεται. Ασφαλώς υπάρχουν πολλά στοιχεία του περιβάλλοντος που προωθούν αυτή τη «νέα» λογική προωθώντας ταυτόχρονα «εύκολες» ή και καθόλου λύσεις.

Για επίλογο

Είμαστε εμείς (γονείς και καθηγητές) που πρέπει να «ξεκαθαρίσουμε» στους νέους το πραγματικό από το ουτοπικό, το δύσκολο από το ανέφικτο, την ελπίδα από την παράδοση, την καταβολή προσπάθειας από τον εφησυχασμό.

Είμαστε εμείς που πρέπει να κάνουμε (μέσα από την συμπεριφορά μας) την «υπέρβαση» της μη αποδοχής αδιέξοδων. Καθόλου εύκολο, αλλά σε εμάς ανήκει αυτός ο ρόλος.

Λίγο πριν τις πανελλαδικές εξετάσεις

ΥΠΟεκτίμηση ή ΥΠΕΡεκτίμηση;;
ΤΙΠΟΤΑ από τα δύο..

Και έτσι όπως πλησιάζει προς το τέλος η προσπάθεια μιας ακόμα γενιάς να περάσει την πύλη κάποιου ΑΕΙ ή ΤΕΙ, εμφανίζονται από την πλευρά των υποψηφίων διαφορετικές μεταξύ τους τάσεις. Και λέγοντας τάσεις εννοώ την προσπάθεια αυτοπροσδιορισμού της «θέσης» τους ενόψει των Πανελλαδικών εξετάσεων του Μαΐου.


Η μια ακραία τάση, αφορά εκείνους που το «μη δημιουργικό» άγχος ή η σύγκριση με άλλους εμποδίζει τον προσδιορισμό της αντικειμενικής εικόνας – πορείας τους με αποτέλεσμα την υποτίμηση των πραγματικών δυνατοτήτων τους.


Στο άλλο άκρο, παρατηρεί κάποιος άτομα με εμφάνιση «ξερολισμού», που σου δίνει την αίσθηση ότι ξαφνικά βρέθηκαν στο πτυχίο πριν καν δουν το όνομά του στους πρωτοετείς φοιτητές.
Αυτό λέγεται υπερτίμηση των δυνατοτήτων που αυτόματα σημαίνει υποτίμηση του «αντιπάλου». Είναι γνωστό τι συμβαίνει τις περισσότερες φορές σε αυτή την περίπτωση.
Η εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας (κάτι πολύ θετικό) δεν έχει «καμία» σχέση με την υπερτίμηση αυτών.

Σαν δάσκαλος που θεωρεί ότι δεν μεταφέρει «έτοιμη» γνώση αλλά βοηθάει στην κατανόηση της γνώσης ή στη δημιουργία νέας, θα ήθελα να παροτρύνω τους ανήκοντες στις δύο παραπάνω κατηγορίες να «σκεφτούν» πολύ σοβαρά τις συνέπειες της υποεκτίμησης ή της υπερεκτίμησης.
Ίσως καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι μπορεί να αποδειχτεί ότι και οι δύο είναι εξίσου λανθασμένες.

Καλή συνέχεια στην προσπάθειά σας «παραμερίζοντας» τις λέξεις «υπό» και «υπέρ»…

Ανάλυση - Ερμηνεία θεμάτων Πανελλαδικών εξετάσεων 2013

Διάβασα και άκουσα αρκετές κριτικές για τον “αυξημένο” βαθμό δυσκολίας των φετινών θεμάτων.

Ασφαλώς, ο καθένας έχει, και δικαιούται να έχει τις απόψεις του αλλά και τα δικά του κριτήρια αναφορικά με τον χαρακτηρισμό των όποιων θεμάτων σαν δύσκολα, απαιτητικά, έξυπνα, μέτρια, βατά ή εύκολα.

Με δεδομένο ότι σε λίγες μέρες ξεκινάει η καλοκαιρινή προετοιμασία για τη νέα χρονιά και στο μάθημα των Αρχών της Οικονομικής Θεωρίας, είμαι της άποψης ότι θα ήταν περισσότερο χρήσιμο για τα άτομα που θα δώσουν το συγκεκριμένο μάθημα να αναφερθώ στη “ λογική ” του παρά στον κατά την δική μου εκτίμηση βαθμό δυσκολίας των φετινών θεμάτων.

Λόγω ελλιπούς ενημέρωσης από τους φορείς που έχουν αυτό το ρόλο, πολλοί υποψήφιοι Οικονομικών σχολών θεωρούν το μάθημα θεωρητικής λογικής – ταυτότητας.

Η συγκεκριμένη άποψη, η οποία δεν σχετίζεται με την πραγματικότητα, δημιουργεί σε αρκετά άτομα, από την αρχή, λανθασμένο τρόπο προσέγγισης του μαθήματος.

Η συγκεκριμένη ύλη απαιτεί την προσπάθεια του μαθητή να “αντιληφθεί” την λογική της Οικονομικής θεωρίας, η οποία προσπάθεια ασφαλώς δεν σημαίνει μαθαίνω απ ‘έξω έννοιες, ασκήσεις και θα πάω να γράψω 20αρακι..όπως ακούγεται από τα στόματα, δυστυχώς αρκετών.

 Το αποτέλεσμα είναι γνωστό και εκφράζεται είτε με ένα “ μα γιατί; από πού μου έκοψαν;”  είτε με “ μα τι θέματα ήταν αυτά; “  είτε “ μα δεν τα περιμέναμε”  ή “φέτος τα ζόρισαν..”

Εκφράζοντας στη συνέχεια τις απόψεις μου για τον βαθμό δυσκολίας των φετινών θεμάτων πιστεύω ότι αρκετοί θα συμφωνήσουν μαζί μου στο ότι οι υποψήφιοι που κατά το διάστημα της προετοιμασίας τους αντιμετώπισαν το μάθημα με την  “σωστό” μέθοδο κατανόησης θα χαρακτήριζαν τα θέματα σαν θέματα “υποψηφίων για τη εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση..”.

 

Ανάλυση – Ερμηνεία

ΟΜΑΔΑ  Α

Α1

  1. Βασική “αρχή” του συγκεκριμένου νόμου που ξεκάθαρα η ερώτηση αναφερόταν στο “γιατί”  ισχύει (γενικά) και όχι στο “αν” ισχύει ή στο μετά από ποια τιμή του οριακού προϊόντος (MP) ισχύει για κάποια συγκεκριμένη επιχείρηση.
  2. Ο σαφής ορισμός (της Οικονομικής επιστήμης) για την έννοια του πραγματικού κόστους των αγαθών.
  3. Το λάθος της πρότασης ήταν πολύ εύκολο να διαπιστωθεί για εκείνον ο οποίος έχει αντιληφθεί την “ σπουδαιότητα” της χρήσης και κατανόησης των διαγραμμάτων στο μάθημα.
  4. Ο ορισμός των “εν δυνάμει” συντελεστών παραγωγής. Θέμα το οποίο σχετίζεται και με τις προϋποθέσεις της καμπύλης παραγωγικών δυνατοτήτων, τις οποίες αν ο υποψήφιος είχα κατανοήσει (όχι μάθει απ’ έξω) θα του ήταν πολύ εύκολο να απαντήσει σωστά.
  5. Η σωστή κατανόηση του πως γενικότερα οι δυνάμεις της ζήτησης και της προσφοράς προσδιορίζουν τις τιμές των αγαθών σε μια ελεύθερη οικονομία θα επέτρεπε στον υποψήφιο να αντιληφθεί το λάθος της πρότασης.

 

Α2

Γνωρίζοντας την έννοια του “κόστους ευκαιρίας” για ένα αγαθό η απάντηση ήταν εύκολη.

Α3

Σαφής αναφορά στο ότι για να προσδιορίσουμε  το πως η μεταβολή της τιμής ενός αγαθού επηρεάζει τη συνολική δαπάνη των καταναλωτών θα πρέπει να γνωρίζουμε την ελαστικότητα ζήτησης ως προς την τιμή (ED)του αγαθού.

 

ΟΜΑΔΑ  Β

Θέμα ανάπτυξης στις σελίδες 53-54 του σχολικού βιβλίου.

 

ΟΜΑΔΑ  Γ

Γ1 και Γ2.

Ο υποψήφιος που είχε κατανοήσει την βασική διαφορά μεταξύ των εννοιών της ζητούμενης ποσότητας (QD)  και της ζήτησης (D) αλλά και “πραγματική” έννοια του ceteris paribus στα οικονομικά μοντέλα ανάλυσης δεν θα αντιμετώπιζε δυσκολία στο να απαντήσει με επιτυχία στις ερωτήσεις.

Συμπληρωματικά χρειαζόταν η γνώση της ερώτησης A3 και του πως χαρακτηρίζονται τα αγαθά με βάση την εισοδηματική ελαστικότητα.

 

Γ3.

Σημαντικότατο θέμα που σχετίζεται με την χρησιμότητα της ελαστικότητας ζήτησης ως προς την τιμή με αναφερόμενο διεξοδικά  στις σελίδες 46-47 του σχολικού βιβλίου.

 

 

ΟΜΑΔΑ  Δ

Δ1. Το ερώτημα απαιτούσε α)την “ προφανή” γνώση των τύπων που σχετίζονται με την παραγωγή και το κόστος των επιχειρήσεων, β)να γνωρίζουμε ότι για να προσδιορίσουμε το κόστος θα πρέπει να γνωρίζουμε  την ποσότητα του συντελεστή παραγωγής και την τιμή (αμοιβή) του και γ)τη “σχέση” των καμπυλών μέσου προϊόντος (ΑΡ) και οριακού προϊόντος (ΜΡ) κάτι το οποίο σχετίζεται και “πάλι” με την κατανόηση και χρήση διαγραμμάτων.

Δ2. Κλασσική εφαρμογή της έννοιας του οριακού κόστους (MC)

Δ3. α και β.

Πολύ γνωστό ερώτημα που σχετίζεται με το πώς από τα στοιχεία παραγωγής και κόστους της επιχείρησης μπορούμε να κατασκευάσουμε τον πίνακα προσφοράς της.

Δ4. Σαφής αναφορά (αν και δύσκολο να γίνει κατανοητή από την συγκεκριμένη ύλη) του σχολικού βιβλίου στην σελίδα 79.

 

Τελειώνοντας θα ήθελα να επισημάνω  στους μαθητές που τώρα ξεκινούν την προσπάθειά τους στην Οικονομική θεωρία να προσπαθήσουν από την αρχή να “κατανοήσουν” το μάθημα και όχι να το “ απομνημονεύσουν”.