Άρθρα

Το φευγιό της νέας γενιάς. Μήπως της "προσέφεραν" το εισιτήριο;

Αποφασίζοντας - σαν χώρα, τη  συμμετοχή σου στο μεγάλο χωριό - όπως εύστοχα παρομοιάστηκε η ιδέα της παγκοσμιοποίησης, στην ουσία αποδεχόσουν (μεταξύ άλλων) και την αλλαγή της έννοιας της λέξης «απόσταση» σε σχέση με την κυριολεκτική σημασία της. Το φευγιό λοιπόν ήταν αναμενόμενο.

Βέβαια, απαραίτητη προϋπόθεση για την εννοιολογική μετονομασία της λέξης ήταν η σταδιακή κατάργηση όλων εκείνων των «εμποδίων» που θα φρέναραν την ανάπτυξη της απαραίτητης ταχύτητας για την επίτευξη του εγχειρήματος.

 

Η νέα τάξη πραγμάτων

Σταδιακά λοιπόν υποχωρεί - σε συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές, η χρήση των διαβατηρίων σαν του απαραίτητου οχήματος για το πέρασμα ενός προσώπου από μια χώρα σε άλλη. Τα σύνορα μεταξύ των κρατών γίνονται αόρατα. Και βέβαια η ελευθερία του περάσματος δεν περιορίζεται μόνο στους ταξιδιώτες. Γρήγορα επεκτείνεται στις επιχειρήσεις, στα κεφάλαια, στις αντιλήψεις, στη μόδα, στις συνήθειες και τον πολιτισμό. Έσχάτως δε και στις καιρικές συνθήκες.

Το χωριό μας λοιπόν αρχίζει τα εύκολα πάρε δώσε με τα διπλανά και μέσω της θεωρίας του ντόμινο έμμεσα γνωρίζεται με τόπους, διαφορετικούς ίσως και ελκυστικούς!

Το εισιτήριο για το φευγιό

Μέρος της νέας γενιάς δεν αγόρασε το εισιτήριο του φευγιού της. Κάποιοι της το προσέφεραν..

Τα ταξίδια είναι πλέον τόσο εύκολα και συχνά που δεν αργεί η δημιουργία του μεγάλου χωριού. Το καταστατικό του ανέφερε για σκοπό: την ανάπτυξη, την ευημερία, τις νέες σχέσεις, τη νέα εποχή, το γενικό καλό! Βέβαια, μέσα στα χρόνια υπήρξαν αρκετές τροποποιήσεις του  καταστατικού...

 

Η Ελλάδα μέσα στα νέα δεδομένα

Ο τόπος μας λοιπόν – η Ελλάδα, ευρισκόμενη στα νέα σαλόνια υιοθετεί τις κατάλληλες συμπεριφορές για να μπορέσει να σταθεί ισότιμα και με αξιοπρέπεια σε σχέση με τους υπόλοιπους καλεσμένους! Αλλάζει σε πολλά. Νέες συνήθειες και λογικές. Νέα επιχειρηματικά σχήματα και πρόσωπα. Νέες λογικές management και επιχειρησιακής ηθικής. Νέα ατμόσφαιρα!

Ασφαλώς αν το νέο είναι κοντά ή μακριά από την έννοια του καλύτερου είναι αποτέλεσμα ανάλυσης του κάθε διαφορετικού εγκεφάλου και βεβαίως είναι απόλυτα σεβαστή η κάθε κατάληξη της σκέψης του.

Σε αυτό το καθεστώς - της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας -  ένα από εκείνα τη λογική των οποίων δυσκολεύομαι να αντιληφθώ είναι και η πρόσφατη ευκολία στοχοποίησης  και  εκτόξευσης ατυχών χαρακτηρισμών προς ένα μέρος της νέας γενιάς που αποφασίζει να ζήσει στο διπλανό χωριό. Μια γενιά που χωρίς να τη ρωτήσουν της αφαίρεσαν την ταυτότητα, τα χαρακτηριστικά, το όραμα, την προοπτική της ντόπιας δημιουργίας, με αναγκαστική συμμετοχή σε ένα πολιτισμένο διάλογο, ενώ παράλληλα τη φόρτωσαν με οικονομικά (και όχι μόνο) βάρη, που δεν δικαιούται.

Ας είναι λοιπόν ορισμένοι περισσότερο προσεκτικοί στους χαρακρητισμούς τους γιατί μέρος της νέας γενιάς δεν αγόρασε το εισιτήριο του φευγιού της. Κάποιοι της το προσέφεραν..

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Μαθητές ανα-ζητούν το διαφορετικό μάθημα!

Ήταν μια από εκείνες τις ημέρες που η ατμόσφαιρα «επέβαλε» στο μάθημα να ξεφύγει από την παραδοσιακή του μορφή. Η επικαιρότητα προσέφερε ένα θέμα του οποίου η ανάλυση έμελλε να αποκαλύψει, όχι για πρώτη φορά, τη δυναμική της σκέψης που «έκρυβε» η τάξη. Και βέβαια, το «έκρυβε» δεν ήταν επιλογή των παιδιών, αλλά ούτε και αντιπροσώπευε τα θέλω τους!

Μου ήταν κάτι σαν «απαραίτητο» να ακούσω τις απόψεις των παιδιών για ένα συμβάν που διάβασα το προηγούμενο βράδυ και με σόκαρε σαν πολίτη αναπτυγμένου κράτους. Και ασφαλώς, την προηγούμενη νύχτα, δεν είχα μεταφερθεί στον “Μεσαίωνα”, αλλά εξακολουθούσα να βρίσκομαι στο 2017!

Τα παιδιά δεν είχαν πληροφορηθεί το ατυχές νέο που σημαίνει ότι δεν υπήρχε προετοιμασία στα λεγόμενά τους. Οι απόψεις τους ήταν απόρροια σκέψης εκείνης της στιγμής. Και ήταν εντυπωσιακά τεκμηριωμένες.

Υπήρξε μεγάλη ποικιλία στην προσέγγιση του θέματος, κάτι που ξεκάθαρα δήλωνε το διαφορετικό της προσωπικότητάς τους. Η κάθε επόμενη άποψη δεν είχε λογική copy paste σε σχέση με την προηγούμενη. Ήταν ένα καινούριο άκουσμα. Μια νέα οπτική. Ένα διαφορετικό μυαλό!

Ήθελα να χειροκροτήσω και να τους δώσω συγχαρητήρια. Το πρώτο δεν το έκανα γιατί ήξερα ότι κάποιοι στην ατμόσφαιρα θα αισθανόντουσαν περίεργα. Φρόντισα όμως να μην «κρύψω» καθόλου τον ενθουσιασμό μου για την καθαρότητα, ωριμότητα και σφαιρικότητα της σκέψης τους. Και τους το είπα. Δυνατά, πολύ δυνατά.

Μια γενιά που επιμένουν κάποιοι να την ταλαιπωρούν. Να μην της προσφέρουν ένα διαφορετικό μάθημα ικανό να της «βγάλει» το δυναμικό. Να αλλάζουν το εκπαιδευτικό σύστημα χωρίς προγραμματισμό. Έτσι για να το αλλάξουν. Να της κάνουν εκνευριστικά γνωστή την έννοια της αντίφασης, κάτι πολύ χειρότερο της λανθασμένης άποψης - τοποθέτησης. Στην πραγματικότητα να της οριοθετούν τη σκέψη μέσα σε συγκεκριμένα πλαίσια παπαγαλισμού, ελεγχόμενης λογικής, αδιαφορίας ή ακόμα και άγνοιας.

Μην ξεχνάτε παιδιά ότι το περιβάλλον που ζούμε είναι και αυτό ένα σύστημα, και σαν τέτοιο, αποτελείται από στοιχεία (υποσυστήματα) αλληλοεπηρεαζόμενα. Ένα από αυτά είστε εσείς. Στο βαθμό λοιπόν που μπορείτε, ανα-ζητείστε ένα «νέο» μάθημα. Μια διαφορετική τάξη που δεν θα «κρύβει» την ξεχωριστή ποιότητα της σκέψης σας.

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Φεύγοντας από το Πανεπιστήμιο..

Τις τελευταίες μέρες με μεγάλη μου χαρά βλέπω πανέμορφα πρόσωπα να χαρίζουν το χαμόγελό τους σε ένα φωτογραφικό φακό κρατώντας το πτυχίο τους (!!) το οποίο κάπου προς το τέλος  γράφει “ εις τους πτυχιούχους των Οικονομικών επιστημών ΕΝΕΚΡΙΘΗ” !

Η πηγή της χαράς μου μπορεί να οφείλεται στην  αίσθηση μιας (αόρατης) συμμετοχής μου στις τωρινές φωτογραφίες, σε αναμνήσεις κάποιων προσωπικών παρόμοιων στιγμών (κάποιας άλλης εποχής), αλλά και στην επιθυμία μου για μια καλύτερη συνέχεια όταν εμείς οι σημερινοί  παραδώσουμε το αύριο στα χέρια της νέας γενιάς.

Δεν ξέρω ποιο “μονοπάτι” του χώρου θα επιλέξετε για την (σε επαγγελματικό επίπεδο) συνέχειά σας. Μέσα από τα χρόνια σας στο Πανεπιστήμιο γνωρίσατε αρκετά καλά την Οικονομία σαν επιστήμη. Είμαι σίγουρος ότι διακρίνατε τους πολλούς διαφορετικούς δρόμους εφαρμογής της που σας ανοίγει. Αυτό σας έκανε να γνωρίσετε καλύτερα τους εαυτούς  ή τα θέλω σας  σε σχέση με την επιστήμη σας / μας.

Ίσως δεν βρεθείτε από τα πρώτα βήματα της καριέρας σας  σε εκείνους τους χώρους που ονειρευόσαστε σαν φοιτητές. Συνήθως κάτι τέτοιο δεν είναι το συνηθισμένο. Επίσης αν και το εύχομαι, μάλλον θα είναι δύσκολο (τουλάχιστον στα πρώτα σας επαγγελματικά χρόνια) η θέση σας να είναι τέτοια που να “ζητάει”  εφαρμογή των όσων μάθατε στο Πανεπιστήμιο.

Το πιθανότερο (κατά τη γνώμη μου) είναι ένα είδος προσαρμογής της γνώσης που αποκτήσατε στα αμφιθέατρα των Πανεπιστημίων στις “ανάγκες” της θέσης που θα κατέχετε. Αυτή μοιάζει να είναι και η ουσιαστική “εξαργύρωση” του πρώτου σας πτυχίου στον εργασιακό χώρο.

Θέλω να πιστεύω ότι εκτός από την προσπάθεια και την αγάπη για τη δουλειά σας το πέρασμα του χρόνου θα είναι το μόνο επιπλέον που θα χρειαστείτε για την ολοκλήρωση των επαγγελματικών φιλοδοξιών σας.

Αφού σας πω ότι αυτό που δικαιωματικά σας ανήκει, δηλαδή ΠΟΛΛΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ θέλω να σας ευχηθώ να αγαπήσετε την επιστήμη σας..ΔΕΝ θα σας προδώσει!