Posts

Πόσο ελλιπής μπορεί να είναι ο τίτλος ενός άρθρου όταν μένει στο «προσκήνιο» των λέξεων

Πολλοί θεωρούν (και όχι άδικα) ότι ο τίτλος ενός άρθρου παίζει καθοριστική σημασία για την προσέλκυση ή όχι σημαντικού αριθμού αναγνωστών. Πράγματι, είναι (μαζί με την εικόνα) το πρώτο «ερέθισμα» που δέχεται ο υποψήφιος αναγνώστης.

Ο τίτλος λοιπόν θα πρέπει (μεταξύ άλλων) να είσαι σαφής, αντιπροσωπευτικός των γραμμών που έπονται, περιεκτικός, και να περιλαμβάνει μια λέξη «κλειδί» ικανή να μαγνητίσει τα μάτια, τη σκέψη, ή τη φαντασία μας, ανά περίπτωση.

Βεβαίως, ακόμα και αν τηρούνται οι παραπάνω προϋποθέσεις, ο διαφορετικός τρόπος «ανάγνωσης» συνήθως θα υπάρχει. Και αυτό γιατί κάποιοι μένουν στο «προσκήνιο» των λέξεων δηλαδή στο μήνυμα που αυτές θέλουν να περάσουν, ενώ άλλοι προχωρούν στο «παρασκήνιο» δηλαδή επιχειρούν τη «μετάφραση» που ενδεχομένως αυτές χρειάζονται ώστε να ανακαλυφθούν και εκείνα που - συνειδητά ή όχι - παρέλειψαν να πουν.

 

Το 32 % του πληθυσμού θα λάβει το κοινωνικό μέρισμα

Η παραπάνω δήλωση προέρχεται από επίσημα χείλη εκπροσώπων του λαού και αφορά βέβαια ένα από τα πιο επίκαιρα θέματα «το κοινωνικό μέρισμα»

Σε προηγούμενο άρθρο μας (Είναι το κοινωνικό μέρισμα αυτό που περιμένει ο μέσος Έλληνας;) χαρακτηρίσαμε ασφαλώς καλοδεχούμενο το χρηματικό βοήθημα που θα δοθεί στα άτομα  που το δικαιούνται. Θα είναι πέραν κάθε αμφισβήτησης μια μορφή «δώρου Χριστουγέννων» μια και αυτό σε πολλές εργασιακές σχέσεις έχει εδώ και χρόνια καταργηθεί.

Και εφόσον οι δικαιούχοι ανέρχονται στο 32 % του πληθυσμού της χώρας  καταλαβαίνουμε ότι ο Χριστουγεννιάτικος μποναμάς θα περάσει τις πόρτες πολλών σπιτιών.

Αυτή η κίνηση είναι (καλύτερα θα είναι) μια πραγματικότητα που σαν γεγονός δεν μπορεί να τύχει διαφορετικών ερμηνειών. Δύσκολα κάποιος θα θεωρούσε αρνητικό συμβάν να δει στον τραπεζικό λογαριασμό του ένα (έστω και μικρό) ποσό χρημάτων.

Αυτά καταλαβαίνουμε από την πρώτη ανάγνωση. Αυτό είναι το μήνυμα που «αφιλτράριστο» καταφθάνει στον εγκέφαλό μας. Αυτό είναι το «προσκήνιο» των λέξεων.

 

Το 35,6 % του πληθυσμού βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού.

Το παραπάνω στοιχεία είναι το αποτέλεσμα της έρευνας εισοδήματος και συνθηκών διαβίωσης των νοικοκυριών της ΕΛΣΤΑΤ με περίοδο αναφοράς το έτος 2015 (Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ, δελτίο τύπου 23.06.2017). Τα ποσοστά αναφέρονται στο κίνδυνο φτώχειας πριν τις κοινωνικές μεταβιβάσεις.

Σε κίνδυνο φτώχειας βρίσκονται εκείνα τα άτομα των οποίων το οικογενειακό διαθέσιμο εισόδημα είναι μικρότερο του 60 % του μέσου εθνικού διαθεσίμου εισοδήματος.

Πριν συνεχίσουμε θέλουμε να αναφέρουμε ότι οι αριθμοί προσφέρουν πραγματική χρησιμότητα όταν συγκρίνονται με άλλους. Έτσι λοιπόν το 35,6 % του πληθυσμού της Ελλάδος (που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας) από μόνο του ασφαλώς περιγράφει μια δυσάρεστη πραγματικότητα για τη χώρα. Συγκρινόμενο δε με το αντίστοιχο 27,6 % του 2009 εξηγεί τη μεγάλη κρίση που ξεκίνησε το 2008.

Όμως αν η σύγκριση γίνει με το αντίστοιχο ποσοστό του συνόλου των χωρών της ΕΕ που ήταν 26 % για το 2015 διαπιστώνουμε την μεγάλη διαφορά της Ελλάδος από το μέσο όρο της ΕΕ που ατυχώς την συγκαταλέγει στις 5 πιο φτωχές χώρες της ένωσης. Ενδεικτικά και μόνο να αναφέρουμε ότι στην Αυστρία το αντίστοιχο ποσοστό  ήταν μόλις 18 % για το 2015 .

Αυτές οι πληροφορίες έρχονται να μας «βοηθήσουν» σε μια πληρέστερη αποκωδικοποίηση του αρχικού μηνύματος. Είναι τα απαραίτητα στοιχεία για να περάσει η ανάγνωση (πλέον ανάλυση) στο «παρασκήνιο» των λέξεων.

 

Το 32 % ενός πληθυσμού του οποίου (πληθυσμού) το 35,6 % βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού θα λάβει το κοινωνικό μέρισμα.

Αυτόν τον τίτλο δεν τον «συναντήσαμε» κάπου, τον κατασκευάσαμε εμείς  ενώνοντας τους δύο προηγούμενους και εδώ η ανάγνωση των λέξεων «μοιάζει» να παρέχει καλύτερη πληροφόρηση.

Και αυτό γιατί η «δράση» του παρασκηνίου (πάντα στις λέξεις αναφερόμαστε) αποφάσισε να βγει στο προσκήνιο!

Τώρα η δική μας «λογική» ασφαλώς δίνει εύσημα στην κοινωνική πολιτική για το μέρισμα μια και αυτό σημαίνει ότι «σκέφτεται» το 35,6 % του πληθυσμού που ακροβατεί με τη φτώχεια (Η φτωποποίηση του σήμερα) συγχρόνως όμως αναζητά τα αίτια αυτής της πραγματικότητας που εκφράζεται με τη θλιβερή διαπίστωση ότι η Ελλάδα βρίσκεται στις πρώτες θέσεις χωρών της ΕΕ των οποίων οι κάτοικοι αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο φτώχειας.

Το ότι συνυπάρχει πλέον στη σκέψη μας το προσκήνιο με το παρασκήνιο των λέξεων μας οπλίζει με περισσότερο αντικειμενικά κριτήρια τα οποία - ανάλογα με την οπτική του καθενός - θα δικαιολογήσουν ενθουσιασμό ή θα συστήσουν αυτοσυγκράτηση και προβληματισμό αναφορικά με το γεγονός ότι παρέχεται κοινωνικό μέρισμα στο 1/3 του πληθυσμού της χώρας επειδή τόσο πολλά άτομα βρίσκονται στα όρια της φτώχειας.

Βεβαίως αυτός είναι ο δικός μας τρόπος «ανάγνωσης».

Είναι το κοινωνικό μέρισμα αυτό που «περιμένει» ο μέσος Έλληνας;

Σπάνια μια πρόταση περιλαμβάνει όλες τις πληροφορίες ώστε (χωρίς ανάλυση) να βγάζει προς τα έξω την πληρότητα και τη σαφήνεια όλων εκείνων που «πράγματι» υπάρχουν σε αυτό που εκφράζει. Συνήθως χρειάζεται είτε μια «πραγματική» ερμηνεία των «τυπικών» λέξεων, είτε η υιοθέτηση της «σύγκρισης» αυτού που αναλύεται με κάποιο σημείο αναφοράς.

Για παράδειγμα όταν λέμε «πήγα σε ένα καταπληκτικό εστιατόριο» το «καταπληκτικό» προέκυψε χωρίς αναφορά στα «άλλα» που υπάρχουν αλλά συγχρόνως συγκρίνοντας το συγκεκριμένο εστιατόριο με άλλα που έχω πάει ή θα μπορούσα να φανταστώ ότι υπάρχουν.

Κοινωνικό μέρισμα

Ανακοινώθηκε λοιπόν στα πλαίσια της κοινωνικής μέριμνας η διανομή 720 εκατ. ευρώ ως έκτακτη οικονομική ενίσχυση (κοινωνικό μέρισμα) σε νοικοκυριά που τηρούν συγκεκριμένα  κριτήρια.

Τα 315 εκατ. ευρώ που θα «επιστραφούν» σε συνταξιούχους λόγω «λανθασμένης» παρακράτησης εισφορών υγείας - σαν κίνηση - δεν θα τη χαρακτηρίζαμε «επιλογή» αλλά μάλλον «αναγκαστική» εκτέλεση (εφαρμογή) δικαστικής απόφασης.

Αναμφίβολα τα κατά μέσο όρο 700 ευρώ που θα δοθούν σε μια οικογένεια με 2 παιδιά είναι (ειδικά στη δύσκολη σημερινή εποχή) ένα καλοδεχούμενο οικονομικό βοήθημα για την αντιμετώπιση των αυξημένων εξόδων της περιόδου των Χριστουγέννων.

Βεβαίως η πρώτη «συνειδητοποίηση» της σκέψης είναι ότι αυτό το ποσό, η μέση Ελληνική οικογένεια, δεν θα το διαθέσει για τις Χριστουγεννιάτικες διακοπές της στην Αυστρία!..αλλά μάλλον το μεγαλύτερο μέρος του θα επιστραφεί με τη μορφή φόρων στην πηγή που το έστειλε..

Μοιάζει με λογοπαίγνιο, αλλά φαντάζει κάτι σαν να εισπράττεις ένα ποσό που το έχεις πληρώσει πολύ πάνω από την αξία του και το οποίο θα επιστρέψεις σε αυτόν που στο έδωσε!

 

Πως βρέθηκε το ποσό που θα δοθεί

Το συνολικό πόσο που θα διατεθεί  είναι αποτέλεσμα της υπέρβασης του στόχου για πρωτογενές πλεόνασμα 1,75% του ΑΕΠ για το τρέχον έτος. Δηλαδή πετύχαμε μια  δημοσιονομική υπέρ απόδοση.

Στο σημείο αυτό «απαιτείται» η δεύτερη στάση της σκέψης μας. Με ποιο τρόπο - μέσα στην 9ετη κρίση - δημιουργήσαμε πρωτογενή πλεονάσματα και μάλιστα υπερβαίνοντας τους στόχους;

Επειδή «δυσκολευόμαστε» να αποδεχτούμε το σενάριο ότι αλλάξαμε τόσο πολύ την κρατική μηχανή ώστε να παράγει περισσότερα απ’ όσα εισπράττει θα πρέπει να καταλήξουμε σε κάτι γνωστό βιωματικά σε όλους μας. Και αυτή η κατάληξη έχει το όνομα υπέρ φορολόγηση. Οι πανηγυρισμοί σε αυτή την περίπτωση «ακούγονται» αρκετά παράλογοι.

Δεν περιμέναμε να πληροφορηθούμε από επίσημα κυβερνητικά χείλη τα περί δυσανάλογης φορολογικής επιβάρυνσης των μεσαίων στρωμάτων της κοινωνίας μας. Η εξωπραγματική φορολόγηση των νόμιμων εισοδημάτων και γνωστή μας είναι και έχουμε αναφερθεί πολλές φορές στο παρελθόν. Συγχρόνως θεωρούμε κοινωνικά  απαράδεκτο να εξουθενώνεις οικονομικά την πλειοψηφία της νομιμότητας επειδή δεν μπορείς να «προσεγγίσεις» την μειοψηφία της παρανομίας.

 

Τι θα περιμέναμε

Χωρίς να αμφισβητούμε την «οικονομική» ανάσα που θα προσφέρει το κοινωνικό μέρισμα σε όλα τα άτομα που τηρούν τα κριτήρια για να το εισπράξουν θα θέλαμε η «επιστροφή» της οικονομίας στην κανονικότητα να είναι λίγο διαφορετική. Και βέβαια σαν κανονικότητα δεν εννοούμε  την ατμόσφαιρα λαθών των προηγούμενων 10ετιών.

Αυτή η «εφάπαξ παροχή κοινωνικού χαρακτήρα» ενοχλεί την αξιοπρέπειά μας και δεν θα θέλαμε να χαθεί και αυτή. Μας παραπέμπει στα συσσίτια με τις ατέλειωτες ουρές για ένα κομμάτι ψωμί. Βεβαίως η προσφορά συσσιτίων χαίρει της πλήρους εκτίμησής μας όταν παρέχεται από ομάδες κοινωφελούς χαρακτήρα προς τους άστεγους ή οικονομικά ασθενείς

Δεν πιστεύουμε ότι ο μέσος Έλληνας χρειάζεται μετά από 10 χρόνια οικονομικής ασφυξίας επιδόματα, βοηθήματα και κοινωνικά μερίσματα. Είμαστε της άποψης ότι θέλει να μπορεί να βρει δουλειά που θα του προσφέρει εισόδημα για να καλύπτει τις ανάγκες του.

Και βέβαια αναφερόμαστε σε έναν «νέο» από άποψη μυαλού Έλληνα. Δηλαδή εκείνον που έζησε και κυρίως αποκωδικοποίησε την κρίση μετά το 2008.

Αυτός λοιπόν που περιγράφουμε περιμένει να βρει μια θέση εργασίας στα έργα που θα συνοδεύουν την επένδυση στο Ελληνικό (όταν αποφασίσουμε να αρχίσει). Είναι αυτός που θέλει να απορροφηθεί όταν ασχοληθούμε σοβαρά με τις μεγάλες δυνάμεις μας  - τον τουρισμό και τη ναυτιλία. Είναι ο διπλανός του που πρόθυμα θα υλοποιήσει την επιχειρηματική του ιδέα (μικρή ή μεγάλη) αν σταματήσει να σκέφτεται ότι κάτι τέτοιο τώρα είναι απαγορευτικό δεδομένου ότι με το καλημέρα το περίπου 70% του τζίρου του δεν θα του ανήκει. Και βέβαια είναι ο νέος επιστήμονας που δεν θα θεωρείται over qualified για την Ελληνική επιχείρηση.

Η οικονομία δεν ενεργοποιείται με κοινωνικά μερίσματα αλλά με υιοθέτηση μέτρων - κινήτρων που οδηγούν στην δημιουργία θέσεων εργασίας. Και αυτά τα κίνητρα είναι που χρειάζεται ο «νέος» Έλληνας για να ζήσει την καινούρια εποχή. Δεν ζητά συσσίτια για να  επιβιώνει στην κατεστραμμένη παλιά.