Επίδομα αλληλεγγύης

Επίδομα νεανικής αλληλεγγύης: Μήπως αποτελεί την εύκολη λύση;

Πριν από λίγες μέρες η κυβέρνηση ανακοίνωσε την χορήγηση ενός εφάπαξ επιδόματος ύψους 400 ευρώ για όλους τους νέους ηλικίας 18-24 ετών, υπό την προϋπόθεση ότι είναι εγγεγραμμένοι στον ΟΑΕΔ από τον περασμένο Οκτώβριο και εξακολουθούν να παραμένουν άνεργοι.

Η παραπάνω πρωτοβουλία αποτελεί ένα μέτρο κοινωνικής πολιτικής και η έκφρασή του εναπόκειται στην διακριτική ευχέρεια της εκάστοτε κυβέρνησης. Ωστόσο ο επιδοματικός χαρακτήρας του μέτρου αυτού είναι ένα σημείο που μας προβληματίζει έντονα.

Ασφαλώς το ποσό των 400 ευρώ μπορεί να είναι εξαιρετικά σημαντικό και βοηθητικό για έναν άνεργο νέο, δεν παύει όμως να είναι μια εύκολη λύση από την πλευρά της κυβέρνησης. Και δεν είναι αυτό που περιμένει ο νέος ή ο μέσος Έλληνας

Στόχος της κυβέρνησης σε μια χώρα πρωταθλήτρια στην ανεργία των νέων στην Ευρωπαϊκή ένωση θα έπρεπε να ήταν το να βρουν οι νέοι αυτοί δουλειά. Το επίδομα ίσως να κάνει τις επερχόμενες χριστουγεννιάτικες διακοπές πιο ευχάριστες αλλά δεν θα μπορέσει να του δώσει μια διέξοδο από το πρόβλημα της ανεργίας. Τα 400 ευρώ δεν βοηθούν τον νέο που προσπαθεί να φτιάξει την επαγγελματική του ζωή αναζητώντας μια ευκαιρία για αξιοπρεπή απασχόληση.

Αυτές οι πρακτικές είναι καταλύτης στην διόγκωση του brain drain, της φυγής στο εξωτερικό νέων επιστημόνων εξαιρετικά καταρτισμένων κάνοντας την Ελλάδα να χάνει το σπουδαιότερο μέρος του ανθρώπινου κεφαλαίου της.

Η δύσκολη αλλά βιώσιμη λύση ενίσχυσης των νέων δεν είναι άλλη από το να βρουν δουλειά.

Είναι στο χέρι της κυβέρνησης η μείωση των φόρων στις επιχειρήσεις και των ασφαλιστικών εισφορών ώστε οι επιχειρήσεις να είναι σε θέση να προσλαμβάνουν νέους με ανθρώπινες συνθήκες. Είναι στο χέρι της κυβέρνησης η βελτίωση του επενδυτικού κλίματος της χώρας ώστε να γίνει φιλική σε επενδύσεις που δημιουργούν θέσεις εργασίας και γεννούν ευκαιρίες απασχόλησης. Είναι στο χέρι της κυβέρνησης να γεφυρώσει το χάσμα στην σύνδεση μεταξύ των πανεπιστημίων και της αγοράς.

Η παραπάνω λύση, αν και γνωστή και χιλιοειπωμένη, μοιάζει ακόμα πολύ μακρινή παρά την αδήριτη ανάγκη να υλοποιηθεί. Ο λόγος είναι ότι απαιτείται η απομάκρυνση από ευκαιριακές και ψηφοθηρικές λογικές οι οποίες στην χώρα μας είναι δυστυχώς βαθιά ριζωμένες. Η λογική του «δίνω επίδομα-παίρνω ψήφους» δεν μπορεί να έχει θέση στην Ελλάδα που φιλοδοξεί το καλοκαίρι να πετύχει «καθαρή έξοδο από τα μνημόνια».

Κλείνοντας, θέλω να σημειώσω πως το ελπιδοφόρο είναι ότι όντας 23 ετών και συναναστρεφόμενος καθημερινά με νέους αυτών των ηλικιών, η απόρριψη των εύκολων λύσεων είναι πλέον καθολική. Ας ελπίσουμε αυτή η τάση να οδηγήσει σταδιακά στην μεταστροφή της κυβέρνησης σε πρακτικές ουσιαστικής βοήθειας των άνεργων νέων.

Δημήτρης Νταγιάντης, Μεταπτυχιακός φοιτητής στο τμήμα οικονομικής επιστήμης του ΟΠΑ με κατεύθυνση "Εφαρμοσμένα οικονομικά και χρηματοοικονομικά"





0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *