Η εξ αποστάσεως σοφία!

Και να λοιπόν που τελευταία αρκετοί (έως και πολλοί) ξαφνικά έγιναν εξ αποστάσεως έξυπνοι, γνώστες, σύμβουλοι και ωραίοι! Πολύ ωραίοι!

Το να χάσεις τη επαφή σου με την πραγματικότητα (αν την είχες ποτέ) είναι πολύ εύκολο και γίνεται ευκολότερο γιατί η αυτοκριτική και η αυτογνωσία  κατακτώνται δύσκολα  αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις που κοστίζουν πολύ (όχι χρηματικά). Και σε αυτό το κόστος δεν μπορείς να ανταπεξέλθεις συναισθηματικά.

Έχεις και μια ατμόσφαιρα που σε θέλει ιδιαίτερα απογειωμένο ώστε να είσαι εύκολα διαχειρίσιμος και συμβατός με τα θέλω της. Όχι τα δικά σου. Τα δικά της.

Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν της εικονικής πραγματικότητας έχασες την αίσθηση της απόστασης!

Και η απόσταση άλλοτε χρησιμοποιείται με την κυριολεκτική της έννοια ενώ σε άλλες περιπτώσεις η λέξη έχει μεταφορική χρήση.

Η δεύτερη εκδοχή είναι και η χειρότερη δεδομένου ότι τότε ενδέχεται κάποιος να αποφασίσει να ασκήσει κριτική (συνήθως αρνητική) επί καταστάσεων τις οποίες δεν έχει συναντήσει – βιώσει.

Που βρήκες το θράσος να κατακρίνεις - από το καναπέ του σπιτιού σου - ανθρώπινες συμπεριφορές τις οποίες αφενός αγνοείς και αφετέρου δεν έχεις τη δυνατότητα ούτε καν να φανταστείς.

Αγαπητέ συνάνθρωπε αυτός ο απότομος ξερωλισμός και η περίπου γνώση που σου προέκυψε δεν σε κάνει σπουδαιότερο σε «πραγματικά» μάτια! Σε αυτά (τα πραγματικά) γελοιοποιείσαι μια και πολύ εύκολα διακρίνουν την ψεύτικη σοφία σου.

ΑΟΘ - 3o Κεφάλαιο: Η Παραγωγή και το Κόστος της επιχείρησης (video)

28 Απριλίου 2018

Η econtopia συμμετέχοντας στην προσπάθεια των μαθητών – υποψηφίων των οικονομικών σχολών για την εισαγωγή τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση συνεχίζει για τρίτη εβδομάδα τη σειρά επαναλήψεων της ύλης με την καταγραφή των σημαντικών στοιχείων του 3ου  κεφαλαίου (Η Παραγωγή και το Κόστος της επιχείρησης) τα οποία αναφέρονται στο συνημμένο video.



Ο οδηγός επανάληψης θα είναι διαθέσιμος κάθε Σάββατο για το επόμενο κεφάλαιο της ύλης.

Πιστεύουμε ότι η θεματολογία που θα διαβάσετε θα σας φανεί χρήσιμη στην προσπάθεια που καταβάλλετε.

Για οποιαδήποτε ερώτηση – απορία μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τη φόρμα επικοινωνίας του site https://econtopia.gr/επικοινωνία/ και θα χαρούμε να σας απαντήσουμε

Το Ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα και οι άγνωστες σε εμάς [..] διαπιστώσεις του ΟΟΣΑ.

Οι πρόσφατες διαπιστώσεις του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) για το Ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα τις οποίες μαζί με τις προτάσεις του αναφέρει στην έκθεσή του με τίτλο «Education for a Bright Future in Greece» μας αναγκάζουν για μια ακόμα φορά να αναρωτηθούμε γιατί «επιτρέπουμε» σε τρίτους να μας υποδεικνύουν καταστάσεις που γνωρίζουμε ιδιαίτερα καλά.

Στην περίπτωση λοιπόν του επιπέδου της παρεχόμενης εκπαίδευσης θα πρέπει - σύμφωνα με την προηγούμενη λογική μας - να «ισχυριστούμε» (και πάλι) ότι δεν γνωρίζουμε τα δομικά προβλήματα του χώρου τα οποία εδώ και δεκαετίες τον χαρακτηρίζουν!

Θα ήταν πράγματι βολικό (για ορισμένους) να αιτιολογήσουμε το ατυχές επίπεδο της «πραγματικής παιδείας» που προσφέρουμε στους νέους μας επικαλούμενοι την μετά το 2009 κρίση της Ελληνικής οικονομίας.

Να υποστηρίξουμε δηλαδή (για παράδειγμα) ότι «φταίνε» οι πολλοί αναπληρωτές που προσελήφθησαν αντί μονίμων στα πλαίσια των γενικών περικοπών των δημοσίων δαπανών. Και με τέτοιες «εύκολες» συλλογιστικές να καταλήξουμε ότι «ανακαλύψαμε» την αιτία της χαμηλής ποιότητας της υπηρεσίας που προσφέρει το σχολείο.

Η πραγματικότητα βέβαια είναι αρκετά διαφορετική, έχει τις ρίζες της στο παρελθόν, και βασικός υπεύθυνος για την ποιότητα της παρεχόμενης παιδείας είναι ο φορέας που χαράσσει την πολιτική στο χώρο της.

Δεν είναι χαρακτηριστικό των τελευταίων και μόνο 10 ετών ότι:

  1. Ο τρόπος λοιπόν διδασκαλίας των μαθημάτων είναι αποκομμένος από την μεταφορά εφοδίων (Έτοιμη γνώση ή εργαλεία σκέψης για την απόκτησή της) ανακάλυψης της γνώσης και αντίθετα είναι προσαρμοσμένος στην στείρα μεταφορά της.
  2. Το σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν εξετάζει την δυναμική της σκέψης του εξεταζόμενου αλλά (σε μεγάλο βαθμό) την ικανότητα απομνημόνευσης εννοιών αρκετές φορές  χωρίς την απαραίτητη κατανόησή τους. Κάτι που ασφαλώς «καταργεί» την δυνατότητα ανάλυσης, κρίσης και εξαγωγής συμπερασμάτων.

Οι έχοντες διδάξει σε τμήματα προετοιμασίας του International Baccalaureate (IΒ) ή του Βρετανικού GCE A-Levels αντιλαμβάνονται πλήρως τη διαφορά.

  1. Ο καθηγητής σταδιακά «αφοπλίστηκε» με αποτέλεσμα στη νέα μορφή του σχολικού περιβάλλοντος το λειτούργημα που επιτελούσε να «μετονομαστεί» σε επάγγελμα (Καθηγητές στο ρόλο του σύγχρονου πολυεργαλείου)
  2. Στο πλαίσιο των σχολικών δραστηριοτήτων η αξιοποίηση της νέας τεχνολογίας […] με τη χρήση των εφαρμογών της περισσότερο «διοχετεύεται» στην βελτίωση του (ανταγωνιστικού) προφίλ των εμπλεκόμενων φορέων παρά στην πραγματική βελτίωση του επιπέδου των μαθητών προσδίδοντάς τους ανταγωνιστικά εφόδια για την όποια αυριανή επαγγελματική δραστηριότητά τους.
  3. Σε τελική ανάλυση αυτό το σύστημα «εμφανίζεται» να μην προετοιμάζει σκεπτόμενα όντα με δυναμική στη σκέψη τους αλλά να προσφέρει συγκεκριμένα καλούπια τυποποιημένης - προγραμματισμένης «τροφής» του εγκεφάλου (Παλινωδίες στην παιδεία και τα γιατί) .

Μας είναι πράγματι δύσκολο να αμφισβητήσουμε την «ύπαρξη αλήθειας» στις προηγούμενες αναφορές με αποτέλεσμα στη σκέψη μας να εξακολουθεί να αιωρείται το αρχικό ερώτημα.

Γιατί «περιμένουμε» να κατονομάσουν άλλοι (τρίτοι) τα προβλήματά μας όταν και γνωστά (μια και εμείς τα δημιουργήσαμε) μας είναι, αλλά και (ευτυχώς) υπάρχουν ακόμα άτομα – μαθητές και φοιτητές που φροντίζουν  να μας τα υπενθυμίζουν.

Η απορία μας αποκτά ευρύτερες διαστάσεις με τη μεταφορά της σκέψης μας και σε άλλους τομείς της κοινωνίας μας δεδομένου ότι επίσης «αναμέναμε» αντίστοιχα το ΔΝΤ, τους θεσμούς και τα μνημόνια να μας υποδείξουν (και αργότερα επιβάλλουν) την αναγκαιότητα για παράδειγμα μεταρρυθμίσεων στη λειτουργία του ευρύτερου δημόσιου τομέα.

Άραγε θα υπάρξει κάποτε η στιγμή που αυτή η χώρα θα σταματήσει να «τιμωρεί» τον εαυτό της;

 

ΥΓ. Θέλω να ευχαριστήσω (μεταξύ αρκετών άλλων) τον Γιώργο – ένα νέο 18 ετών - ο οποίος δεν «συμβιβάζεται» με τον προκαθορισμένο τρόπο σκέψης αλλά με ένα πολιτισμένο «ύφος» που πηγάζει από την ξεχωριστή του προσωπικότητα «απαιτεί» την ανάλυση – αιτιολόγηση του τώρα για να οδηγηθεί στην προσωπική του πρόβλεψη – εκτίμηση του αύριο..

ΑΟΘ - 2ο Κεφάλαιο: Η Ζήτηση των Αγαθών. Επανάληψη σημαντικών σημείων (video)

21 Απριλίου 2018

Η econtopia συμμετέχοντας στην προσπάθεια των μαθητών – υποψηφίων των οικονομικών σχολών για την εισαγωγή τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση συνεχίζει για δεύτερη εβδομάδα τη σειρά επαναλήψεων της ύλης με την καταγραφή των σημαντικών στοιχείων του 2ου  κεφαλαίου (Η Ζήτηση των Αγαθών) τα οποία αναφέρονται στο συνημμένο video.



Ο οδηγός επανάληψης θα είναι διαθέσιμος κάθε Σάββατο για το επόμενο κεφάλαιο της ύλης.

Πιστεύουμε ότι η θεματολογία που θα διαβάσετε θα σας φανεί χρήσιμη στην προσπάθεια που καταβάλλετε.

Για οποιαδήποτε ερώτηση – απορία μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τη φόρμα επικοινωνίας του site https://econtopia.gr/επικοινωνία/ και θα χαρούμε να σας απαντήσουμε

Οι Ελληνοτουρκικές κρίσεις και η αλλαγή του τρόπου αντιμετώπισής τους

Απρίλιος του 2018 και ενώ με επίκεντρο τη Συρία δεν έχει αποκλειστεί το ενδεχόμενο μιας πιθανής σύρραξης γιγάντων στην Ανατολική Μεσόγειο,  λίγο πιο βόρεια οι σχέσεις της Ελλάδος με την Τουρκία δοκιμάζονται και πάλι.

Είναι αυτό το γνωστό «φλερτ» των δύο χωρών που με διάφορες μορφές έκφρασης φροντίζει να συντηρείται μέσα στα χρόνια.

Παραβιάσεις του εναέριου χώρου, είσοδος στα χωρικά ύδατα, βόλτες ερευνητικών σκαφών, διεκδικήσεις νησίδων, αμφισβητήσεις της υφαλοκρηπίδας, αποτελούν - τουλάχιστον τα τελευταία 40 χρόνια - μερικές από τις «επιλογές» της Τουρκίας στο όνομα της πολυετούς αυτής «σχέσης».

Η περίοδος 1976 - 1996

Ήταν το 1976 όταν το Τουρκικό σκάφος «Χόρα» βγήκε στο Αιγαίο για έρευνες σχετικές με υποθαλάσσια κοιτάσματα πετρελαίου. Έντεκα  χρόνια αργότερα, το 1987 έρχεται το ίδιο πλοίο με το νέο του όνομα «Σισμίκ» για να  διεξάγει και πάλι έρευνες για πετρέλαιο. Περνάνε περίπου δέκα χρόνια από τότε και το 1996 έχουμε  την κρίση των Ιμίων.

Και στις τρεις περιπτώσεις Ελλάδα και Τουρκία βρέθηκαν στα πρόθυρα πολεμικής σύρραξης η οποία αποφθέχθηκε με συντονισμένους πολιτικούς χειρισμούς της Ελλάδος βασισμένους στην υπεύθυνη στάση, στην διπλωματία, αλλά και στην επέμβαση κρατών  στο πλαίσιο των  διεθνών σχέσεων της χώρας.

Στο σήμερα 2018

Η γειτονική χώρα (Τουρκία) στις μέρες μας δεν πρωτοτυπεί. Επαναλαμβάνεται με συνεχείς προκλήσεις στον εναέριο και θαλάσσιο χώρο του Αιγαίου πελάγους, νοτιότερα στην Κύπρο, αλλά στα βόρεια σύνορα του Έβρου όπου έχει συλλάβει και φυλακίσει δύο Έλληνες στρατιωτικούς χωρίς (μετά από 40 ημέρες) να έχει απαγγείλει συγκεκριμένη κατηγορία.

Και πάλι λοιπόν οι δύο χώρες είναι αντιμέτωπες με το ενδεχόμενο κάποιου «ατυχήματος» ικανού να οδηγήσει σε πολεμική σύρραξη άγνωστης διάρκειας.

Η Ελλάδα απέναντι στις προκλήσεις

1. Στο χθες

Έχει κατά τη  γνώμη μας ενδιαφέρον  μια προσπάθεια σκιαγράφησης του προφιλ των πρωθυπουργών της Ελλάδος που βρέθηκαν στο τιμόνι της χώρας στις κρίσιμες περιόδους τους παρελθόντος αλλά και του σήμερα.

Στις δύο πρώτες κρίσεις του 1976 και 1987 πρωθυπουργοί της χώρας ήταν αντίστοιχα οι Κωνσταντίνος Καραμανλής και Ανδρέας Παπανδρέου. Ανεξάρτητα από την όποια κριτική δέχτηκαν κατά τη διάρκεια της πολιτικής τους καριέρας για την προσφορά τους σε αυτόν τον τόπο η ηγετική φυσιογνωμία και των δύο δεν είναι εύκολο να αμφισβητηθεί.

Στο σημείο αυτό να διευκρινιστεί ότι ο ηγέτης είναι μια ξεχωριστή προσωπικότητα που μεταξύ των πολλών άλλων χαρακτηριστικών του έχει την ικανότητα να εμπνέει, να επηρεάζει αλλά και να πείθει.

Η κρίση του 1996 βρίσκει τον Κώστα Σημίτη (μετά την παραίτηση για λόγους υγείας του Α. Παπανδρέου) στην αντίστοιχη θέση. Ένας πολιτικός που επίσης έγινε αποδέκτης και αρνητικής κριτικής σε μια εποχή που οι ηγέτες σταδιακά και σε παγκόσμιο επίπεδο παραχωρούν την «θέση» τους στους  τεχνοκράτες – διαχειριστές καταστάσεων. Αυτό είναι το νέο «πρότυπο» πολιτικής ηγεσίας. Και στην περίπτωση του Κώστα Σημίτη δεν μπορείς να αρνηθείς την ικανότητα που είχε στο να «τηρεί» τις προδιαγραφές του νέου (για την τότε εποχή) προφίλ πολιτικού.

2. Στο σήμερα

Μεταφερόμενοι στις μέρες μας ασφαλώς δεν συναντάμε καμία από τις δύο προηγούμενες μορφές πολιτικών.

Ίσως να είμαστε μπροστά στην εν δυνάμει γέννηση ενός νέου προφίλ πολιτικού και αυτός να είναι ο λόγος που δεν μπορούμε να «αντιληφθούμε» με ποιο τρόπο η Ελλάδα στο σήμερα αντιμετωπίζει τις «παραδοσιακές» προκλήσεις της Τουρκίας.

Ανεξάρτητα από το προηγούμενο ενδεχόμενο αυτό που μας ανησυχεί έντονα είναι το γεγονός ότι «μένουμε» στο να καυτηριάζουμε τη συμπεριφορά του «Σουλτάνου» χωρίς για μια ακόμα φορά (Η άγνωστη επόμενη μέρα της Ελλάδος) να εξετάζουμε το τι εμείς κάνουμε ή πως εμείς θα προετοιμαστούμε για να αντιμετωπίσουμε την αναμφίβολα προβληματική λογική του. Αυτό ασφαλώς δείχνει έλλειψη στρατηγικής.

Είμαστε της άποψης ότι το πρόβλημα με την Τουρκία δεν θα λυθεί ούτε θα ξεπεραστεί (έστω προσωρινά) «ψυχαναλύοντας» και μόνο την προσωπικότητα του Ερντογάν.

Αυτό που χρειαζόμαστε (λαμβάνοντας υπόψη το συμπέρασμα της ψυχανάλυσης) είναι να προχωρήσουμε με «σωστούς» πολιτικούς χειρισμούς ώστε να μπορέσουμε να αποτρέψουμε ή να περιορίσουμε την εκδήλωση της όποιας πτυχής του χαρακτήρα του υπό ψυχολογική εξέταση γείτονα.

Αυτοί βέβαια οι κατάλληλοι χειρισμοί δεν ασκούνται μέσα σε πλαίσιο αντιφατικών κινήσεων – δηλώσεων εμπλουτισμένων με «εξ αποστάσεως» λεονταρισμούς που κατά τη γνώμη κάποιων μια στολή παραλλαγής μπορεί να τους προσφέρει .

Άλλα απαιτούνται, και μεταξύ των πολλών άλλων, απαραίτητη είναι η ύπαρξη «σύμπλευσης» σε τόσο σημαντικά εθνικά θέματα όχι μόνο μεταξύ των μελών του κυβερνώντος κόμματος αλλά και μεταξύ όλων των πολιτικών σχηματισμών της χώρας.

Αυτή η ενιαία σταθερή γραμμή είναι εκείνη που βγαίνει προς τα έξω και ηχεί έντονα στα ώτα του συνομιλητή. Είναι η ίδια που παραμερίζει ή αντίθετα ενδυναμώνει τον ανθρώπινο φόβο ανάλογα της εμπιστοσύνης που εμπνέουν τα πρόσωπα που ασκούν την εξουσία.  Είναι η πηγή έμπνευσης που θα «ζητήσει» το μέσα μας αν βρεθούμε αντιμέτωποι με καταστάσεις που ασφαλώς απευχόμαστε.

Είναι όλα εκείνα που θα θέλαμε να «υπάρχουν» αλλά σήμερα δυσκολευόμαστε πολύ να τα διακρίνουμε.

ΥΓ. Και βέβαια το πρόβλημα δεν βρίσκεται στην γραβάτα - που αναφέρει και ο Φρανσουά Ολάντ στο προσφάτως εκδοθέν βιβλίο του – αλλά στο πως «μεταφράζεις» την απουσία της μια και η ενδυματολογική προτίμηση συνήθως συνάδει με αυτό που θέλεις να περάσεις προς τα έξω.

ΑΟΘ – 1 κεφάλαιο: Επανάληψη σημαντικών σημείων (video)

14 Απριλίου 2018

Η econtopia συμμετέχοντας στην προσπάθεια των μαθητών – υποψηφίων των οικονομικών σχολών για την εισαγωγή τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση παρουσιάζει μια σειρά επαναλήψεων της ύλης αρχίζοντας σήμερα με την καταγραφή των σημαντικών στοιχείων του 1ου  κεφαλαίου (Βασικές Οικονομικές Έννοιες) τα οποία αναφέρονται στο συνημμένο video.




Ο οδηγός επανάληψης θα είναι διαθέσιμος κάθε Σάββατο για το επόμενο κεφάλαιο της ύλης.

Πιστεύουμε ότι η θεματολογία που θα διαβάσετε θα σας φανεί χρήσιμη στην προσπάθεια που καταβάλλετε.

Για οποιαδήποτε ερώτηση – απορία μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τη φόρμα επικοινωνίας του site https://econtopia.gr/επικοινωνία/ και θα χαρούμε να σας απαντήσουμε.

Αν η κοινωνία ενδιαφερόταν πραγματικά για τα ζώα

"Ο πολιτισμός ενός έθνους φαίνεται από τον τρόπο που μεταχειρίζεται τα ζώα".

Η παραπάνω φράση ανήκει στον Μαχάτμα Γκάντι και παρά τη σπουδαία της αλήθεια, δεν έχει εφαρμοστεί ακόμα έμπρακτα από την κοινωνία. Χιλιάδες ανυπεράσπιστα ζώα κακοποιούνται και ζουν σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης. Το Ελληνικό σύνταγμα άργησε να κατοχυρώσει και επίσημα, έναν νόμο ο οποίος θα προστάτευε τη σωματική ακεραιότητα των ζώων και θα τιμωρούσε εκείνον που θα τα κακοποιούσε.

Προσφάτως, γίναμε ξανά μάρτυρες μία βάναυσης κακοποίησης ενός μικρού σκύλου από τρεις άνδρες νεαρής ηλικίας, με τους δύο να το κακοποιούν σωματικά και τον τρίτο να το καταγράφει σε κάμερα.  Αναμένουμε να δούμε την ποινή που θα επιβληθεί σε αυτά τα τρία άτομα για αυτή την αισχρή πράξη.

Αν η κοινωνία θέλει να προστατεύσει τα αδέσποτα, τότε πρέπει να μεριμνήσει για αυτά ουσιαστικά, να επιρρίπτει βαρύτερες ποινές σε εκείνους που τα κακοποιούν και να επιβάλλει την υποχρεωτική τους σίτιση σε κάθε περιοχή, όταν τηρούνται οι απαραίτητες συνθήκες υγιεινής. Η κοινωνία και ο κάθε δήμος οφείλει να μεριμνήσει για την υποχρεωτική στείρωση των ζώων και τις απαραίτητες συνθήκες υγιεινής. Όχι μόνο δεν πρέπει να χαλαρώσει και να αφήσει το περιθώριο στην άσχημη μεταχείριση και εντέλει, τη θανάτωσή τους. Πρέπει να απαγορευτεί η βίαιη απομάκρυνση της τροφής και οι απόπειρες σωματικής βλάβης εναντίον τους από άτομα που δε μοιράζονται με άλλους τα ίδια φιλοζωικά αισθήματα. Καμπάνιες θα έπρεπε να διοργανώνονται διαρκώς ώστε οι επίδοξοι και μελλοντικοί ιδιοκτήτες να μην προτιμάνε αποκλειστικά σκυλιά από ράτσες ή από ακριβά μαγαζιά, αλλά και να υιοθετούν ταλαιπωρημένα ζώα και να τους παρέχουν φροντίδα και θαλπωρή.

Το ίδιο το κράτος οφείλει μάλιστα να δείξει το δέοντα σεβασμό και φροντίδα και στους ιδιοκτήτες αδέσποτων τα οποία φεύγουν από τη ζωή. Θεωρώ πως είναι αναγκαίο να υπάρξουν ειδικά νεκροταφεία και αποτεφρωτήρια, τα οποία θα επιτρέψουν στον ιδιοκτήτη του αποθανόντος κατοικίδιου να το αποχαιρετήσουν με σεβασμό και αγάπη.

Η άδολη αγάπη που προσφέρει ένα κατοικίδιο ζώο, η αφοσίωση και η ανιδιοτέλεια που το χαρακτηρίζει, μπορεί να διδάξει ολόκληρη την κοινωνία και να παραδειγματίσει ακόμα και εμάς τους ανθρώπους. Πότε, επιτέλους, η κοινωνία θα ενδιαφερθεί πραγματικά και ουσιαστικά για αυτά;

Κλείνοντας, θα ήθελα να αναφέρω τη φράση του σπουδαίου φιλοσόφου Ιμμάνουελ Καντ: Μπορείς να διαπιστώσεις πολλά για το χαρακτήρα ενός ανθρώπου από τον τρόπο που συμπεριφέρεται στα ζώα’’.

Μαρία Σκαμπαρδώνη, δημοσιογράφος

ΑΟΘ - Ένας οδηγός για την επανάληψη

Απρίλιος 2018

Η econtopia συμμετέχοντας στην προσπάθεια των μαθητών – υποψηφίων των οικονομικών σχολών για την εισαγωγή τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση θα δημοσιεύει κάθε Σάββατο τα σημαντικά σημεία κάθε κεφαλαίου της ύλης των πανελλαδικών εξετάσεων.

Ο οδηγός επανάληψης που θα μπορείτε να μελετήσετε αφορά εκείνους τους  μαθητές που έχουν ολοκληρώσει  την ύλη του μαθήματος  και ξεκινούν την επανάληψή τους.

Πιστεύουμε ότι η θεματολογία που θα διαβάσετε θα σας φανεί χρήσιμη στην προσπάθεια που καταβάλλετε.

Για οποιαδήποτε ερώτηση – απορία μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τη φόρμα επικοινωνίας του site https://econtopia.gr/επικοινωνία/ και θα χαρούμε να σας απαντήσουμε.

 

Κρατική Παρέμβαση - Επιβολή Ανώτατης τιμής (video)

Το κράτος όταν  θεωρεί ότι η τιμή ενός αγαθού που διαμορφώθηκε στην ελεύθερη αγορά από τις δυνάμεις της ζήτησης και προσφοράς είναι σε βάρος των καταναλωτών ή των παραγωγών παρεμβαίνει στην αγορά επιβάλλοντας ανώτατες και κατώτατες τιμές αντίστοιχα.

Στο συνημμένο video αναλύονται οι επιπτώσεις της επιβολής από το κράτος Ανώτατης τιμής (ΡΑ).